.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

เย็นวันศุกร์เปลี่ยนเส้นทางกลับบ้านหลังจากทานอาหารเย็นนิดหน่อย ไปล่องเรือแม่น้ำเทมส์ เส้นทางล่องเรือส่วนหนึ่งเป็นทางเดียวกับที่จะกลับบ้าน นั่งเรือจากท่าเรือ Embankment มาขึ้นที่ท่าเรือ Tower Hill  ค่อยต่อรถไฟใต้ดินกลับบ้าน ..

.

" บางเสี้ยวสีของลอนดอน " ตอนทุ่มกว่าๆ จนเกือบสี่ทุ่ม 

(17 รูป อาจจะโหลดช้าหน่อยนะคะ )

.

.

อีกเสี้ยวนึง " สั้นๆ "

ฉันเคยเขียนเอนทรีนึง " เพราะภาษาเป็นบ่อเกิดของความเข้าใจผิด " เป็นประโยคในบางบทจากหนังสือเจ้าชายน้อย
 
การเขียนเหมือนกับการพูดไหม ? บางคนพูดมาก จะเป็นคนเขียนอะไรได้เยอะๆ อย่างที่เป็นคนพูดมากหรือพูดเก่งรึปล่าว ? จะว่าไปแล้ว พูดมากกับพูดเก่งก็ต่างกันนะคะ ฉันอาจจะตรงกันข้าม (มั้ง) เขียนอะไรเยอะๆ ยาวๆ แต่ไม่ค่อยชอบพูดอะไรเยอะๆ เพื่อนหลายคนว่าฉันเป็นคนเงียบๆ บางคนว่าไม่จริง บางคนบอกเห็นด้วย จริงๆ แล้วเงียบๆ แต่พูดเยอะเป็นบางโอกาส และบางคนเมากกว่าค่ะ  
 
วกเข้ามาเรื่องการสื่อสารเกี่ยวกับการทำงาน อย่างที่เคยเล่าว่าที่ทำงานฉัน ติดต่อกันหลายออฟฟิด ตอนทำอยู่แผนกเดิมต้องติดต่อกับแผนก Services, จองโรงแรม, Data และ Tour Co-ordinator มีเรื่องต้องพูดเกี่ยวกับสิ่งที่อยากได้และต้องอธิบายๆ ถูกกำหนดให้อธิบายแต่ละครั้งสั้นๆ ให้ได้ใจความแค่นั้นพอ ไม่ต้องยืดเยื้อ ที่ใช้ภาษาเขียนสื่อสารกันเป็นหลัก บางทีเขียนคุยกันไปคุยกันมาบวกอารมณ์เข้าไปอีก ทะเลาะกันข้ามประเทศด้วยตัวหนังสือเจืออารมณ์ จนมีนโยบายว่าห้ามส่งสื่อสารผ่านตัวหนังสือด้วยอารมณ์ (บูดๆ) อันเป็นเหตุให้ทะเลาะกัน
 
พอได้ย้ายมาแผนกคอมพิวเตอร์ได้สื่อสารกับแผนกคอมพิวเตอร์ด้วยกัน .. ฉันว่ายิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ เวลาอ่านเมล์ของแผนกคอมพิวเตอร์ที่เค้าตอบๆ กัน 1 บรรทัด 2 บรรทัด สั้นๆ ง่ายๆ จบ!  คราวนี้มานั่งเทรนงานที่แผนกเดียวกันในสำนักงานใหญ่ ได้อ่านปัญหาจากออฟฟิดอื่นๆ ที่ส่งเข้ามาเมล์กลางของแผนกที่นี่ด้วย .. ถ้าใครเขียนส่งมายาวๆ เค้าจะส่ายหัวแล้วหันมาบอกฉันว่า " ยาวๆ แบบนี้ไม่เอานะ ขี้เกียจอ่าน " เมล์บางฉบับอธิบายจนคนอ่านงงว่ามันปัญหาอะไรกันเนี่ย เขียนวกไปวนมา ..  เค้าหันมาบอกฉันว่า " 2 lines, enough "  ฉันก็.. ห๊า 2 บรรทัด!!  ฉันเลยบอกโอเค 2 บรรทัดก็ได้ แต่บางครั้งฉันขอ 5 บรรทัดนะ .. เพื่อนร่วมงานฉันอมยิ้ม เค้าบอกว่าเมื่อก่อนที่ฉันส่งน่ะก็โอเคนะไม่ยาวนัก (แต่ไม่ใช่ 2 บรรทัดหรอกนะคะ ประมาณ 5-6 บรรทัดนั่นแหละ) แต่พอเห็นคนอื่นๆ จากออฟฟิดอื่นๆ ส่งเข้ามาแล้วน่าเห็นใจ เล่นเขียนกันทียาวไปครึ่งค่อนหน้ากระดาษ .. เห็นเวลาเค้าตอบเมล์กลับไปให้แต่ละออฟฟิดหลังจากแก้ปัญหาเรื่อง Software เรียบร้อยแล้ว แถมมีอธิบายนิดหน่อยด้วย .. บางเรื่องตอบกลับไป 1 บรรทัด พิมพ์เสร็จกดส่งปั๊บ หันมามองหน้าฉัน " 1 line, that it!! " แล้วก็หัวเราะไปด้วยกัน ..
 
เริ่มเขียนบลอคใหม่ๆ ฉันก็เขียนไม่ยาวมาก ยิ่งเขียนยิ่งยาวววววววววมากขึ้นเรื่อยๆ ...
ย้อนดูเอนทรียาวๆ ที่ตัวเองเขียน แล้วนึกถึงคำเพื่อนร่วมงาน " ยาวๆ แบบนี้ไม่เอานะ ขี้เกียจอ่าน "  
 
.

เดี๋ยวเอนทรีนี้จะยาวเกินไปอีก .. จบดีกว่า : )