.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

  งานปั้นหน้า London Eye.. 

. 

ทุกวันนี้เริ่มรู้สึกว่าตัวเองใช้การพิมพ์หนังสือมากกว่าการเขียนหนังสือค่ะ จะโม้ว่าเมื่อก่อนเป็นคนลายมือสวย แฮะๆ มีคนชมบ่อยจนหลงตัวเองว่าอย่างนั้นค่ะ เขียนตัวหนังสือได้หลายๆ แบบ แต่หลังๆ จะติดแบบตัวหนังสือวัยรุ่นหน่อย เรียกว่าสมวัยว่างั้นเถอะ 
 
มาเทรนงานคราวนี้ได้เขียนโน๊ตลงสมุดไว้อ่านเองพอสมควร มีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทยตัวหนังสือภาษาอังกฤษไม่ค่อยเปลี่ยนนัก แต่มันติดกันเป็นพรืดด ใช้ตัวย่อเยอะ จนบางทีลืมไปว่าคำนี้เขียนเต็มๆ ว่าอย่างไงก็มี เคยเขียนโน๊ตสั้นๆ เรื่องงานให้น้องๆ ใช้คำย่อเกือบทั้งหมดแต่เป็นตัวย่อที่ใช้บ่อยในวงงานที่คุยกันเองอยู่แล้ว ทำนองนี้ ...  
" pls ask ldc dept to cfm espk n exp drv " <- please ask long distance coach department to confirm english speaking and experience driver. 
 
" pls adv svcs dept this inct pty n b/g of grp. "  <- please advise services department this incentive party and background of group.
 
น้องที่มาใหม่ๆ เห็นพี่เขียนโน๊ตแล้วงง กลับมาถามว่า " พี่คะ..พี่เขียนว่าอะไรคะ ไม่เข้าใจค่ะ " หลังๆ เขียนเหมือนกันหมด แต่จะใช้กันเฉพาะในออฟฟิดเดียวกันซะมากกว่า แต่ละออฟฟิดก็รู้กันว่านี่มันภาษาของพวกเรากันเอง ตัวอย่างเช่น LT ย่อมาจาก Local Transport หรือ Local Coach, PAR/EVE จากโรงแรมเอเวอร์กรีน ที่ปารีส .. เวลาเขียนคุยกับ Supplier และลูกค้าไม่อนุญาตให้เขียนย่อกันกระจุยขนาดนั้นต้องเขียนเต็มๆ .. ฉันเคยลืมว่า tomorrow เต็มๆ เขียนว่าอย่างไง เขียนแต่ tmrw ซะบ่อยเกิน 
 
สมุดจดจากการเทรนงานคราวนี้ เขียนไว้เยอะหน่อย ย้อนกลับมาอ่านใหม่บางหน้า นึกในใจอะไรหว่า? นับวันยิ่งเขียนหวัดขึ้นๆ ลายมือแย่ลงๆ เคยมีคำพูดไว้พูดเล่นกับเพื่อนๆ ว่า " ลายมือหมอไม่เอานะ " เพราะส่วนใหญ่จะเห็นตัวหนังสือจากลายมือคุณหมอๆๆ หวัดมากและอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง แซวกันเล่นในหมู่เพื่อนฝูงมานานแสนนานแล้วน่ะค่ะ ต้องมีตัวหนังสือจากลายมือคุณหมอแบบสวยๆ ที่ไม่หวัดบ้างละค่ะ แต่ฉันไม่ค่อยเห็นเองมากกว่า .. แถวๆ นี้มีคุณหมอเขียนบลอคมากกว่า 3 คน ถ้าคุณหมอๆ ผ่านมาอ่านเรื่องนี้ แฮะๆ ขอโทษนะคะ แซวเล่นค่ะ
 
อยู่ลอนดอนมาจนจะครบกำหนดกลับแล้ว โปสการ์ดที่ซื้อไว้ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่มาถึง เพิ่งมีโอกาสได้เขียนใบแรกและเพิ่งเขียนไปนิดหน่อยเมื่อวานนี้ .. ฉันว่าตัวหนังสือเดินทางครั้งนี้ คงไปถึงเมืองไทยพร้อมกับฉันแน่ๆ หรืออาจจะถึงช้ากว่าอีกนะ .. ตอนพักกลางวันเห็นเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์กำลังเปิดตู้จดหมายพอดี รีบวิ่งไปก่อนที่รถไปรษณีย์สีแดงจะวิ่งจากตู้จดหมายสีแดงกลมๆ ไปต่อหน้าต่อตา .. จดหมายได้ถึงไวเพราะวิ่งทันรถไปรษณีย์นะเนี่ย : )
 
เพื่อนคนนึงเคยถามฉันหลังจากได้รับโปสการ์ดเป็นครั้งคราว เมื่อตัวหนังสือเปลี่ยนไป เพื่อนถามฉันว่า ฉันใจร้อนขึ้นรึปล่าว ? ตอนเขียนตัวหนังสือแบบนี้ดูไม่ค่อยมีความสุข ฉันอาจจะใจร้อนขึ้นมั้ง ตัวหนังสือมันเปลี่ยนไปตามอารมณ์ได้จริงรึปล่าวนั้น ฉันไม่ค่อยแน่ใจค่ะ .. จำได้บางครั้งบางคราวกับบางคนจากตัวหนังสือที่ส่งให้เป็นอารมณ์ไหนเท่านั้น
 
โปสการ์ดถึงเพื่อนใบนึง บรรทัดสุดท้ายเขียนไปว่า.. " นับวันตัวหนังสือจากลายมือฉัน มันชักแย่ลงๆ แต่ยังไม่หมอนะ .. "  
 
.. ตัวหนังสือที่เปลี่ยนไป ..  สงสัยว่าได้เขียนเยอะๆ น้อยกว่าที่ใช้พิมพ์เยอะๆ ซะแล้ว

.

ทุกวันนี้คุณจับปากกา/ดินสอเขียนหนังสือน้อยกว่าหรือมากกว่าตัวหนังสือที่ถ่ายทอดมาจากแป้นพิมพ์ด้วยคอมพิวเตอร์คะ ?

.

.

น้องที่ทำงานแซวว่า มาเทรนงานหัวฟูที่ลอนดอน เอาเวลาที่ไหนมาเขียนบลอคอีก แฮะๆ จะว่าไปอัพบลอคตอนอยู่นี่ถี่ไม่เบา เขียนตอนไหนน่ะหรอ!? เขียนตอน 4 โมงเย็น ก่อนกลับบ้านครึ่งชั่วโมงแล้วดร๊าฟใส่เมล์ไว้ เพราะเทรนงานถึง 4 โมงเย็น แต่เลิกงาน 4 โมงครึ่ง เปิดเวปเล่นเน็ตไม่ได้ ทำงานก็ไม่ได้ เลยเปิดเมล์แล้วเขียนไปเรื่อย .. เอนทรีเรื่องในลอนดอน 3 เรื่อง ได้จากการพิมพ์แล้วดร๊าฟไว้ มาเขียนเพิ่มนิดหน่อยที่บ้านก่อนโพสต์ เลยได้เขียนบลอคตัวเองมากขึ้น แต่เปิดอ่านบลอคคนอื่นๆ ได้น้อยลง :P