..ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

- เงียบหายไปเลยพี่ สบายดีอยู่ไหม ?
- ก็เรื่อยๆ ไม่สุข ไม่ทุกข์ สักอย่างมากเกินไป

เสียงตามสายโทรทางไกลมาทักทายจากน้องคนนึงที่อยู่ไกลบ้านซะหลายปี
ปกติจะคุยกันอยู่เป็นระยะๆ ไม่ฉันโทรไป น้องก็โทรมา
น้อยครั้งที่จะใช้เทคโนโลยีผ่านหน้าจอ msn หรือสนทนาผ่านตัวหนังสือ

- แต่เสียงพี่ไม่ค่อยสุขเท่าไหร่เลยอ่ะ!

นี่ไงเสียงตามสายมันจับอารมณ์และความรู้สึกกันได้ มากกว่าที่พูดคุยกันผ่านตัวหนังสือ

- ก็ไม่ได้ทุกข์อะไรมากมายจนเกินไปอย่างที่บอก สุขบ้างทุกข์บ้าง แล้วแต่เรื่อง แล้วแต่วัน


ฉันไม่อยากเล่าอะไรมาก แม้จะสนิทกันกับเพื่อนคนไหน
บางทีความทุกข์ ความเศร้า ยิ่งพูดบ่อย หยิบยกมาบ่อย ยิ่งตอกย้ำนะฉันว่า...

มีเรื่องย้ำคิด คิดไม่ตก อยู่กับตัวเอง
จะหาข้อสรุปเป็นข้อๆ แบบที่ว่า .. ไม่ใช่ก็ตัดทิ้งไป เดินหน้าต่อไปสิ!!
มันเป็นเรื่องง่ายที่จะพูด แต่เรื่องง่ายๆ แค่พูด บทจะทำให้ได้นี่นะ .. มันยากเหลือเกิน
 
.. น้องโทรมาเล่าปัญหาโน่นนี่นั่น 
.. วันก่อนน้องที่ทำงานต่างแผนก เดินดุ่ยๆ มาบอก..ทานข้าวกลางวันด้วยคนนะพี่ มีเรื่องอยากปรึกษา
 
... บลา บลา บลา ...
ว่ากันไป ฟังกันไป
ออกความคิดเห็นไปตามเรื่อง แต่ไม่กล้าแนะนำ ให้ไปคิดต่อ คิดทำกันเอาเอง

- - -





อดแปลกใจอยู่ไม่น้อย ...
ทำไมคนอื่นๆ ถึงดูเหมือนว่าฉันจะช่วยเหลือด้านคำปรึกษาได้ดีนักเนอะ !?



เฮ้ออออ~
ตัวฉันเอง ยังจะเอาเรื่องของตัวเองไม่รอดเล้ยยยยยยยย
 

อยากเขียนบลอคมาหลายวันแล้ว

อยากเล่าเรื่องดี ๆ
ทั้งๆ ที่ ยังมีเรื่องราวดีๆ เกิดขึ้นรอบตัว
แต่เขียนไม่ออก ..



                                                             ... ยังยิ้มได้ : )