..ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

วันหยุดสัปดาห์สุดท้ายที่ได้ไปเที่ยวนอกเมืองลอนดอนอีกครั้ง ก่อนจะกลับบ้านสัปดาห์หน้านี้แล้ว เร็วจังเนอะ แป๊ปๆ เดือนนึงละ .. เมืองบาธ - Bath ขับรถจากลอนดอนไปประมาณ 2 ชั่วโมงนิดหน่อย ออกจากบ้านตั้งแต่ 9 โมงเช้า ตะลอนทัวร์กัน 4 สาว หลังรถมีแซนด์วิช ขนมคบเคี้ยว น้ำผลไม้ น้ำเปล่า เป็นเสบียงแค่ตอนกลางวันมื้อเดียว ..

เครื่องมือนำทางตัวเล็กๆ ถูกงัดออกมาใช้เวลาที่ต้องไปที่ๆ ไม่คุ้นเคยมาก่อนตอนแรกไปรับเพื่อนของเพื่อนคนนึง รู้แต่ที่อยู่บ้านแต่ไม่เคยไป เพื่อนฉันป้อนข้อมูลที่อยู่เข้าไปแล้วก็วิ่งตามเส้นทางที่เครื่องนำทางตัวเล็กๆ นั่นบอก " ข้างหน้าเลี้ยวซ้าย ชิดขวา แล้วตรงไป " อุ๊!! เท่ห์ซะ หาได้ถูกต้องด้วย จุดหมายปลายทางจริงๆ คือ " เมืองบาธ " เครื่องนำทางก็พาพวกเราไปถึงอย่างที่ต้องการ ไม่หลงทิศหลงทางให้เสียเวลา .. ฝนตกเกือบตลอดเส้นทางจากลอนดอนถึงบาธ คิดในใจว่าถึงบาธแล้ว ให้ฝนหยุดทีเถอะ เดี๋ยวเดินเที่ยวไม่สนุก .. กระจกหน้ารถยังเปียกเม็ดฝนเมื่อถึงเมืองสีเหลืองนี้ ถ้าเห็นเมืองแล้วอยากจะเรียกว่า Yellow City จริงๆ เลยค่ะ ตึกต่างๆ ของทั้งเมือง รวมทั้งบ้านคนด้วย เป็นหินปูนสีเหลืองอ่อนไปหมด อิฐก้อนใหญ่ๆ บ่งบอกประวัติศาสตร์ของเมืองไปด้วยในตัว ดูมันเก่าๆ เก๋ๆ และสวยดี .. รู้แต่ว่า " บาธ - Bath " เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีอายุมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรโรมันเรืองอำนาจโน้น อีกอย่างคือ "บาธ " ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกเมื่อประมาณ 21 ปีที่แล้ว ...
เพื่อนร่วมทางของฉันคนนึง เป็นเพื่อนของเพื่อนอีกที เป็นนักศึกษาเก่าจากมหาวิทยาลัยในบาธ บอกว่าเรียนจบไป 10 ปีแล้วเพิ่งได้กลับมาบาธอีกครั้งก็คราวนี้ ยังเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวเยอะมากเหมือนเคย

บาธเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับน้ำพุร้อน ที่มีความเข้มข้นของแร่ในอุณหภูมิสูงมาก มีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยโรมันที่มีบ่ออาบน้ำแร่ น้ำพุร้อน ดังจนปัจจุบันนี้มีสปาในเมืองบาธเพื่อสุขภาพกันด้วย .. ไปถึงบาธทั้งทีอยากจะไปลองอาบน้ำแร่กับใช้สปาที่โด่งดังดูเหมือนกันแต่แพ้ค่ะ ไม่ได้แพ้น้ำแร่นะคะ แพ้ราคาค่าอาบน้ำแร่เมืองนี้อ่ะค่ะ

จาก Bath ไปต่อกันที่ Salisbury เมืองที่ตั้งของกองหินมหัศจรรย์  " สโตนเฮ้นจ์ "  แหม๋ มาถึงบาธแล้วจะไม่แวะไปเที่ยวสโตนเฮ้นจ์ก็กระไรเลย ขับรถต่อไปอีกแค่ชั่วโมงเดียว จริงๆ อยากไปให้ถึงเวลส์นะ แต่เกรงใจเพื่อนที่ขับรถ ก่อนวันหยุดเพื่อนที่ทำงานอีกแผนกนึงที่นี่ ถามว่าวันหยุดจะไปไหน ฉันบอกว่า จะไปบาธกับสโตนเฮ้นจ์ เค้าบอกกันว่าสโตนเฮ้นจ์ ก็ก้อนหินกลางทุ่งที่ขับรถไปดูตั้งไกล แล้วเจอก้อนหินแค่นั้นแหละ ถ้าไปบาธแล้วแวะสโตนเฮ้นจ์ด้วยโอเคน่าไป แต่ถ้าตั้งใจไปเที่ยวสโตนเฮ้นจ์อย่างเดียว เสียดายเวลา เสียดายค่าน้ำมัน เหนื่อยด้วย ไปกลับเกือบ 5 ชั่วโมง! ที่สโตนเฮ้นจ์คนก็เยอะเหมือนกัน รถบัสนำเที่ยวคันใหญ่ๆ หลายคัน และรถส่วนตัวเต็มลานจอดรถ แม้ใครจะบอกว่าเป็นก้อนหินกลางทุ่งกว้างๆ แค่นั้นก็เหอะ มันก็ถือเป็นสัญลักษณ์อย่างนึงของเมืองนี้ไปแล้ว ไม่ต้องแค่เมืองหรอกถ้านึกถึงสถานที่ท่องเที่ยวในอังกฤษก็ต้องนึกถึงสโตนเฮ้นจ์ไปด้วยอย่างนึงหละ ของเค้าเป็น 1 ใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกด้วยนินา

ได้เที่ยวนอกเมืองส่งท้ายก่อนกลับบางกอกบ้านเราแล้ว มาคราวนี้เที่ยวเหนือยเลย อุ๊บบบ! มาทำงานก็เหนื่อยค่ะ เที่ยวน่ะเหนื่อยวันหยุด 

-:- รูปเยอะมากเลยคราวนี้ 30 กว่ารูป โหลดนานหน่อยนะคะ -:-

เมืองสีเหลืองอ่อน ชื่อ บาธ - Bath

ประตูโบสถ์กลางเมืองบาธ ใกล้ๆ กับทางเข้า Roman Bath เปิดพอดี

ด้านหน้าทางเข้า Roman Bath คนรอเข้าคิวซื้อตั๋วเข้าไปข้างในพอสมควร ค่าเข้าชมคนละ 11 ปอนด์

The Roman Bath

บ่อน้ำอาบน้ำแร่กลางแจ้ง

น้ำสีเขียวที่เห็นนั่น มองเห็นไอควันร้อนๆ ลอยที่ผิวน้ำด้วยค่ะ

บ่อน้ำด้านในแสงระยิบๆ ใต้อ่างน้ำนั่นเป็นเหรียญเงินที่คนโยนลงไป made a wishes กันทั้งนั้นเลย มองแบบนี้ สีของเหรียญเงินบ้าง ทองแดงบ้าง ทองบ้าง สะท้อนขึ้นมาจากใต้บ่อน้ำสีเขียว สวยดี (ฉันมองแล้วจินตนาการสูงส่งดันมองเป็นเป็นโครงหน้าคน มีตาสองข้างและสันจมูกโด่งๆ ของคนแก่อ่ะ) ..  มีรูปชายหนุ่มอาบน้ำให้ดูด้วยยย ^^

.

รูปนี้มองจากหน้าต่างในห้องน้ำหญิง  

.

ตลาดนัดวันอาทิตย์ในสวนเล็กๆ กลางเมืองบาธ

- ผลไม้ - หนักไปทางแอปเปิ้ลนะ

-

- ขายสบู่ก้อนโตๆ ห๊อมหอม -

- แฮมหมัก หมักสมุนไพรก็มีค่ะ - อีกร้านก็มีแต่ชีสสส -

- อาบังมาขายถั่ว -

- ร้านนี้ติดกัน ผลิตผลจากหมูล้วนๆ -

- เดินชิมไป 3 รอบ สุดท้ายที่บ้านได้มา 1 แท่งยาวๆ นั่น  8 ปอนด์แน๊ะ -

- แพนเค้กบ้านเค้า เหมือนเครปที่เห็นบ้านแราเลย แป้งนุ่มดี จัดการไป 1 ชิ้น ใส้แฮมกับชีส 3 ปอนด์ อร่อยเชียว จุกด้วย ตอนซื้อไม่คิดอะไรเพราะหิว ตอนอิ่มแล้ว ทำไมแพงจังฟ่ะ! แค่แพนเค้กเอง  -

จากเมืองบาธเขียวชะอุ่มไปนอกเมืองกลางทุ่งกว้างไกลๆ ปลายทาง "สโตนเฮ้นจ์"

ถึงแล้ว ก้อนหินโบราณมหัศจรรย์

.. คู่มือการเที่ยวและฟังเรื่องราวผ่านเครืองมือตัวเล็กๆ

มักจะได้เห็นอัปกิริยาเดียวๆ กัน มือซ้ายถือเครื่องฟัง มือขวากดชัตเตอร์

พื้นที่ห้ามเข้า .. กลุ่มคนพวกนี้เข้าไปทำอะไรกัน ?!

24.08.08 วันปิดกีฬาโอลิมปิคที่ปักกิ่ง .. ในวันเดียวกันนี้บางส่วนของที่นี่เริ่มทำงานกันแล้ว กับการจัดโอลิมปิคปี 2012 ที่ลอนดอน อีก 4 ปีข้างหน้า

..