Roaming : อาชีพนักเดินทาง
posted on 20 Jul 2008 00:53 by moodeeมีคนบอกว่าคนที่ทำงานวงการท่องเที่ยว เป็นกลุ่มคนที่โชคดีที่มีโอกาสได้เที่ยวบ่อยๆ ฉันจะบอกว่า ไม่ทุกคนในวงการท่องเที่ยว แต่ยอมรับว่าส่วนหนึ่งถือเป็นความโชคดีที่มีโอกาสเดินทางโดยไม่ต้องควักกระเป๋าจ่ายสตางค์เอง หรือถ้าจ่ายเองก็จ่ายในราคากันเองแบบคนกันเอง ได้ของดีราคาถูกกว่าคนอื่นๆ นอกวงการอยู่บ้าง อย่างใครทำงานสายการบิน ก็มีสิทธิบินฟรี บินถูกทำนองนั้น
ก่อนหน้านี้เพื่อนนอกวงการท่องเที่ยวของฉัน เคยบอกว่าอาชีพที่น่าอิจฉาคือ หัวหน้าทัวร์โดยเฉพาะทัวร์ต่างประเทศน่ะค่ะ เพราะเที่ยวฟรี พักโรงแรมฟรี อาหารฟรี ค่าเดินทางฟรีหมด มีเบี้ยเลี้ยงในการเดินทาง แถมยังได้ทิปกลับบ้านเป็นขวัญถุงอีกต่างหาก ..
ลองถามคนที่ทำอาชีพนี้ดูสิ เคยบินแบบปีนึงอยู่เมืองไทยรวมกันไม่เกิน 2 เดือน ช่วงฮอตๆ ลงเครื่องตอนเช้า แล้วบินต่อตอนเที่ยงคืนก็มี คนเป็นหัวหน้าทัวร์จริงๆ ไม่ได้ไปแบบรู้สึกเที่ยวหรอกค่ะ ไปทำงาน ทำงานบริการ เหนื่อย และนานๆ เข้าจะเริ่มเบื่ออย่างแรง (เพื่อนฉันบอกน่ะค่ะ) บางคนเบือบริการ บางคนเบื่อที่จะบิน .. อาชีพนักเดินทางแบบหัวหน้าทัวร์นี้ ฉันไม่มีความสามารถค่ะ ฉันทำไม่ได้ และไม่คิดว่าจะทำได้ดีด้วย เคยติดสอยห้อยตามเพื่อนไปเป็นผู้ช่วยอยู่เหมือนกัน โอ๊ยยย! เฮ้อออ! และตอบตัวเองได้เลยว่า ฉันเอาดีกับอาชีพนี้ไม่ได้
ขอแค่มีโอกาสท่องเที่ยวได้ถูกๆ และเดินทางฟรีตลอดเส้นทางบ้างเป็นครั้งคราว ไม่ต้องขนาดอาชีพหัวหน้าทัวร์ที่ฟรีตลอดการเดินทาง มีเบี้ยเลี้ยงในการเดินทางซะอีก แต่เหนื่อยจนไม่สนุก
.
.
ฉันชอบอาชีพนักเดินทางอีกแบบนึงมากเลยค่ะ คนที่ทำรายการท่องเที่ยวออกมาทางหน้าจอโทรทัศน์ กับ คนทำหนังสือท่องเที่ยว .. เที่ยวแล้วเอามาให้ดู เที่ยวแล้วเอามาให้อ่าน คนเดินทางไปทำงานแบบนั้นช่างน่าอิจฉาเหลือเกินนะคะ .. ว่าไหมคะ ?
อาชีพนักเดินทางอย่างผุ้ชายคนนึง " เรย์ แมคโดนัลด์ " นี่คนนึงค่ะ ที่ฉันอิจฉามากกกกก ฉันว่าการทำงานเป็นนักเดินทางอย่างเรย์เนี่ย น่าสนุกจริงๆ .. เดี๋ยวนี้รายการพาเที่ยวในโทรทัศน์บ้านเรามีเยอะขึ้นนะคะ แต่ฉันก็ยังชอบรายการแบบ " วีซ่าส์ " แบบ " แบคแพคเกอร์ " ที่นายเรย์เป็นคนพาเที่ยวเมื่อ 5-6 ปีก่อน เที่ยวแบบเรย์ แบบลุยๆ ได้ไปเจออะไรแปลกๆ น่าสนใจดี ฉันว่าเรย์ เค้าเป็นคนแปลกดีด้วยนะคะ มีสไตส์เป็นของตัวเอง ชอบๆ ชอบมาก ..
มีคนพูดว่า รายการท่องเที่ยวแบบเรย์ เป็นการเดินทางแบบ Lonely Planet ฉบับคนไทย .. ก็จริงนะ ของ Lonely Planet ฉันก็ชอบนะคะ
( " บทสัมภาษณ์เรย์ " เกี่ยวกับ 10 ปีที่เค้าทำอาชีพนักเดินทางนี้ .. โพสต์ไว้ที่พันทิพนะคะ ขอยกลิงค์มาแปะไว้ด้วยเผื่อมิตรรักแฟนเรย์ อยากอ่านเพิ่มเติม )
เมื่อก่อนนี้เคยมีสารคดีท่องเที่ยวในโทรทัศน์ที่ทำให้ฉันอิจฉาคุณนุสบา ตอนที่เธอยังสมัยสาวๆ กว่านี้น่ะค่ะ เธอเป็นพิธีกรและเป็นคนพาไปเที่ยวผ่านหน้าจอพร้อมเธอ ชื่อรายการ " บันทึกปลายฟ้า " เที่ยวไป เขียนบันทึกไป ภาพสวย เพลงที่ใช้เป็นไตเติ้ลก็เพราะ การนำเสนอน่ารักไปอีกแบบ คิดถึงคนทำสารคดีเที่ยวละมุนๆ แบบนั้นด้วยเหมือนกัน
.
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมามีรายการโทรทัศน์ความยาว 25 นาที (เวลาน้อยจังเลยอ่ะ) รายการใหม่ทางช่อง 5 เพิ่งออกอากาศไปครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคมนั่น แต่ฉันพลาด!! ชื่อ รายการ " Roaming " เป็นการเดินทางของเรย์ แมคโดนัลด์ คนที่ทำอาชีพนักเดินทางขวัญใจฉันเอง .. คราวนี้เป็นการเดินทางโดยรถไฟจากสถานีหัวลำโพง ประเทศไทย .. จุดหมายปลายทางอยู่ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ 52 วันของการเดินทาง ฉันสนใจเรื่องราวระหว่างทางของเรย์ กว่าจะถึงปลายทางที่ลอนดอน คงมีอะไรสนุกๆ ให้น่าติดตามดีนะคะ ..
.
ใครพลาดชมตอนแรก ดูคลิปวีดีโอย้อนหลังได้นะคะ (แฮะๆ บางทีก็ดูไม่ได้ค่ะ ลิงค์เสีย
) ... ขอบคุณคลิปวีดีโอจาก Mthai ค่ะ ..
ถ้าชอบ .. ลองดูนะคะ ทุกวันอาทิตย์ 10.30 -10.55 น. " Roaming " ที่ช่อง 5
.
.
ถ้าฉันเป็นผู้ชายนะ ฉันอยากจะตะลุยเที่ยวแบบ " เรย์ "
.. .

สรุปเป็นสาระกว่าที่กล่าวมาทั้งหมดก็คือ
ผมไม่เคยไปต่างประเทศนะ ไกลสุดก็เพื่อนบ้าน นครวัด ลาว มาเลย์ไรเทือกนี้..
แต่นานมาแล้ว... ไม่สิ... ผมเพิ่งจะครบ 18
ตอนจบ ม.6 เอนท์ติด ม.สงขลาฯ แล้วไปเดินเล่นอยู่พักนึง เพราะสถานที่เรียนมันคาบเกี่ยวพรมแดนปัตตานี (พูดยังกะไม่ใช่ประเทศไทย
ที่บ้านไม่ยอมส่งเรียน ด้วยเหตุผลหลายประการ
บอกให้มาสมัครเรียนราม
และผมก็ยังไม่ปีกกล้าขาแข็งพอจะเอาตัวรอดในต่างถิ่นได้แบบ walks alone ดันทุรังต่อไปไม่ไหว ต้องจำใจกลับกรุงเทพ
แต่ก่อนจะกลับผมเลยเที่ยวมันแบบที่ละจังหวัดไล่ๆขึ้นมา แบบถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่าง (ไม่อยากกลับน่ะ) แถมไปเหนือก่อนจะกลับบ้านอีก หุหุ ไม่ครบทุกจังหวัดหรอกครับ แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ไม่ดี เอ้ย...ดีมั้ง
เดินเที่ยวคนเดียว เหงามากมาย แถมงบน้อย หนักไปทางนั่ง (หลับ) บนรถทัวร์ แบบหวานเย็นชั้น 3 ลมพัดตีหน้า คนขับกินยาบ้า กระเป๋ารถหน้าอย่างโหด ฯลฯ ใจร้อนรุ่มว่าพรุ่งนี้จะมีชีวิตอยุ่มั้ย 555+ แต่ตอนนั้นมันเหมือนแบบ when you got nothing, you got nothing to lose... คนที่ไม่มีอะไร มันก็ไม่มีอะไรจะเสีย ไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่
คิดถึงแล้วมันก็เศร้า เอ้ย สนุก หุหุ
ก็อย่างที่มู๋ดีพูดไว้ท้ายเอนทรี่เลย
ไม่แนะนำให้ผู้หญิง (สวย) เดินทางคนเดียวแบบนี้
ผมมีความฝันจะแบ็กแพ็กไปนิวซีแลนด์คนเดียวครับ
ต้องไปให้ได้ก่อนจะแก่ ซึ่งตอนนี้ก็เพิ่งจะ 18 เอง
ก็คงทำงานเก็บเงินต่อไป ต่อปายยยย
#1 By Here Be.๛๛๛๛ on 2008-07-20 02:00