.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

ฉันมีบลอคครั้งแรกที่ exteen  ฉันเขียนบลอคมา 2 ปีแล้ววววว วันนี้ไม่ใช่วันครบรอบที่เริ่มเขียนบลอคหรอกนะคะ  ตอนแรกตั้งใจจะเขียนเรื่องฉันกับบลอคในวันที่ครบ 2 ปีละค่ะ แต่วันที่ 25 มิถุนา'  ฉันก็ลืม! ลืมไปเลยว่าเป็นวันที่ 25    จนข้ามวันมา 2-3 วันนี่แล้ว ...

และเพิ่งมาสังเกตวันนี้ว่า เมื่อวันที่ 25 มิถุนา ' ฉันก็อัพบลอคซะด้วย
วันนั้นได้อัพเอนทรี แคนโต้ : เพลงบางเพลง : แคนโต้หลังอาหารกลางวันในวันทำงานยุ่งๆ  ปกติฉันไม่อัพบลอคจากเครื่องที่ทำงานหรอกค่ะ วันนั้นผิดปกตินะนั่น   งานยุ่งไม่มากแต่ก็ไม่น้อย ที่สำคัญวันนั้น ฉันฟุ้ง!! เอิ๊กกก

ตั้งแต่เริ่มเขียนบลอค ฉันแค่อยากเขียนบันทึกอะไรเก็บไว้ หลังจากได้อ่านเริ่มอ่านบลอคของคนอื่นๆ ได้ไม่นานนัก .. เริ่มแรกฉันว่าบลอคก็คือไดอารี่ออนไลน์ อยากเขียนอะไรก็เขียนตามใจเจ้าของบลอค  เวลาผ่านไปฉันว่าบลอคมันเป็นอีกอย่างที่ต่างจากไดอารี่ออนไลน์พอสมควร (ในความคิดของฉันนะคะ) ซึ่งหลายคนอาจจะคิดว่ามันก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ

ฉันแอด Fav. ที่ชื่นชอบไว้หลายบลอคเลยค่ะ ยิ่งได้ผ่านชมบ้าง ผ่านไปอ่านหลายๆ บลอคนั่นหละที่ทำให้ฉันเห็นว่ารูปแบบของบลอคมันมีหลากหลาย มีมุมที่เห็นว่าบลอคกับไดอารี่น่ะต่างกัน .. บางครั้งได้อ่าน บางครั้งได้แค่เปิดดู ไม่ได้อ่านจนจบ บ้างก็ทิ้งตัวหนังสือไว้ที่กล่องคอมเม้นท์ บ้างก็ไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย  แฮะๆ ฉันออกจะบกพร่องเรื่องปฎิสันฐานอยู่ไม่น้อย ..  " มิตรจิตมิตรใจ ปฎิสันฐาน_ผ่านบลอค "  เหมือนเดิมเลยฉัน   

. 

เรื่องราวจากบลอค หลายๆ บลอคที่ได้อ่าน ได้ผ่านไปดู ถ้าจะให้เปรียบเหมือนอะไรดีนะ ..

.

.
๐ เหมือนแผงหนังสือที่แล้วแต่จะเลือกหยิบขึ้นมา ได้แค่เปิดดู ได้อ่าน และรอฉบับต่อไปที่จะออก
๐ เหมือนสวนผัก สวนผลไม้ สวนใหญ่ๆ มีผักผลไม้หลายอย่าง ต่างฤดู รสชาดต่างกัน
๐ เหมือนสวนดอกไม้ ไม่ต้องชิมให้รู้รส ก็อิ่มตา อุ่นใจได้

เพื่อนๆ ฉันเคยบอกว่าหาธีมสักอย่างที่เป็นตัวเอง แล้วเขียนให้เป็นแนวนั้นเป็นเรื่องเป็นราว จะได้เอาเรื่องมารวมเล่มได้ ว่าไปนั่น!! มิกล้าค่ะ นี่ถ้าเพื่อนๆ ฉันคนไร้บลอคที่ชอบมาแอบอ่านแต่ไม่ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ ได้ลองไปอ่านบลอคของคนอื่นๆ ใน exteen ด้วย คงอึ้งและทึ่งเพราะคนทำบลอคที่นี่เป็นนักเขียนกันเยอะเลย ถึงไม่ใช่ก็ฝีมือการเขียนเยี่ยมมากจนน่าหยิบมารวมเล่มเป็นผลงานบนแผงหนังสือได้หลายๆ คนเชียวละ ..

บางวันของบลอคฉัน ก็เป็นไดอารี่ไปบ้างเหมือนกัน วันนั้นสุข อีกวันเศร้า อีกวันมีเรื่องน่ายินดี  อีกวันมาเล่าเรื่องสุขๆ ที่ได้เห็น จิปาถะไปเรื่อย สรุปว่า บลอคฉันไม่มีธีมนั่นแหละค่ะ
ชอบที่เพื่อนกับน้องๆ รอบตัวที่สนิทกันแวะมาอ่าน แล้วบอกว่า " บลอคฉันมันอุ่นๆ " 

เคยถามกลับว่า " อุ่นๆ นี่ อุ่นอย่างไงฟ่ะ "
คำตอบที่ได้มาคือ .. ไม่รู้สิ

..

ฉันว่าที่มันอุ่นๆ น่ะ ไม่ใช่ที่ตัวหนังสือของฉันอย่างเดียวหรอก
ตัวหนังสือจากกล่องคอมเม้นท์ที่ได้รับ .. ทำให้อ่านแล้วอุ่นๆ ไปด้วย

ทุกวันนี้ฉันรู้คำตอบแบบที่เพื่อนฉันเคยตอบฉันแล้วละค่ะว่า " ไม่รู้สิ " ว่ามันอุ่นอย่างไงน่ะ  เป็นอย่างไร 

 .. ขอบคุณมาสเตอร์แชมป์และทีมงาน สำหรับพื้นที่บน exteen ค่ะ
ขอบคุณเพื่อนๆ หลาย ๆ คนนะคะ .. ที่ผ่านมาและแวะเวียนมาคุยกัน จากตัวหนังสือที่เคยได้คุยกัน ตั้งแต่วันแรกๆ จนกระทั่งวันนี้ รู้สึกดีเสมอและยินดีมากที่ได้รู้จักกันค่ะ ^^

..

.
About the time one learn to make the most of life, most of it is gone.

    หมูดี , มู๋ดี .. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆