.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

วันก่อนข่าวด่วนหน้าจอทีวีขึ้นมาว่ามีเหตุปะทะกันในจังหวัดยะลา มีเจ้าหน้าที่บาดเจ็บและเสียชีวิตในการปฎิบัติหน้าที่ (อีกแล้วหรอ!!) .. ข่าวการสูญเสียในภาคใต้ยังมีอย่างต่อเนื่อง ทหาร ตำรวจ ครู เด็ก ฯลฯ ล้วนเป็นเรื่องสะเทือนใจคนที่ได้รับรู้เรื่องราว ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ในพื้นที่ชายแดนภาคใต้ด้วยทุกครั้ง ..

เมื่อวานได้อ่านบลอค " คุณพลอยจ๋า " อาลัยรักถึงน้องรัก น้องรักของคุณพลอยจ๋า คือ หัวหน้าชุดตำรวจพลร่มค่ายนเรศวรที่ยิงปะทะโจรใต้ที่บันนังสตาเมื่อวันที่ 20 มิถุนา'นี้เอง คุณตี้ - ร.ต.ต.กิตติคุณ บุญลือ .. นอกจากข่าวในทีวี จากหนังสือพิมพ์ที่เห็นผ่านตานั้น เรื่องนี้ยังใกล้ชิดกับเพื่อนๆ ที่ exteen นี้ด้วย

อ่านที่คุณพลอยจ๋าเขียนถึงคุณตี้ว่าเศร้าแล้ว ตามลิงค์ไปอ่าน " ไดอารี่ออนไลน์ของคุณตี้ " บันทึกหน้าสุดท้ายที่คุณตี้เขียนตอนข้ามเที่ยงคืนของวันที่ 19 มิถุนา' ได้ไม่นาน ในชั่วโมงแรกของวันที่ 20 มิถุนา' .. ฉันอ่านแล้วรู้สึกจุกและสะเทือนใจยิ่งกว่า

ไดอารี่ออนไลน์ที่เขียนถึงคุณแม่ในวันคล้ายวันเกิด 20 มิถุนา'  วันคล้ายวันเกิดคุณแม่คุณตี้และเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณตี้เองด้วย

" แม่จ๋า... วันเกิดลูกไม่ได้ไปฉลองที่ไหนจริง ๆ นะแม่
แถวนี้ไม่มีที่ให้ฉลองอะ แค่ลูกรอดกลับมาได้ก็พอใจแระ ..
เดี๋ยวรอกลับไปฉลองกับเด็จแม่ที่บ้านเรา เนอะ ๆ "

ไดอารี่ออนไลน์ที่เขียนในวันเกิด ข้อความในกล่องคอมเม้นท์แรกๆ ล้วนแต่อวยพรวันเกิดทั้งนั้นกระเซ้าเหย้าแหย่กันสนุก .. แต่บันทึกในวันเดียวกัน ข้อความในกล่องคอมเม้นท์กลับมีเรื่องที่เขียนถึงเจ้าของไดอารี่แตกต่างกันแบบคนละขั้ว  จนวันนี้ข้อความในกล่องคอมเม้นท์ยังมีอยู่และเยอะมาก ข้อความที่คุณตี้ไม่มีโอกาสได้กลับมาอ่านอีกแล้ว ..

เพลงอิ่มอุ่นในบลอคคุณตี้ ฟังแล้วฉันน้ำตาไหล

ขอแสดงความเสียใจแก่ครอบครัวของคุณตี้
และขอให้คุณตี้ไปสู่สุคตินะคะ

.

๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐

เมื่อตอนเป็นเด็กประถม 5 หรือ 6 จำไม่ได้แล้วค่ะ ทางโรงเรียนจะมีการแสดงของนักเรียน มีแสดงรีวิวประกอบเพลงด้วยค่ะ เพลงนึงที่ฉันได้ร่วมแสดงด้วยคราวนั้นคือ เพลง " ความฝันอันสูงสุด " ฉันยังจำได้เลยว่าฉันมีชุดกระโปรงสีขาวความยาวคลุมเข่า เล่นรีวิวประกอบเพลงเป็นคู่ๆ กับเพื่อนนักเรียนชาย มีหลายๆ คู่ ตอนเด็กๆ นั่น ฉันแค่ทำตามอย่างที่คุณครูสอนให้ทำ แสดงให้ออกมาสวยงาม ไม่ผิดจังหวะไม่ผิดท่าที่ถูกกำหนดไว้ ..

แต่สำหรับทหาร ตำรวจที่ปฎิบัติหน้าที่และทำงานเพือประเทศชาติ น่าจะยิ่งลึกซึ้งในทุกถ้อยคำ ..

" ค ว า ม ฝั น อั น สู ง สุ ด "

ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ
ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง

จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด
จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร
ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป

นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง
หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่
เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
ยังคงหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ
ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย

....

เพิ่มเติมข้อมูลจาก " วิกิพีเดีย "
เพลงพระราชนิพนธ์ ความฝันอันสูงสุด ทรงพระราชนิพนธ์ใน พ.ศ. ๒๕๑๔

เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๒ ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาคได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ให้เขียนบทกลอนแสดงความนิยมส่งเสริมคนดีให้มีกำลังใจทำงานเพื่ออุดมคติเพื่อประเทศชาติ และโปรดให้พิมพ์บทกลอนนี้ลงในกระดาษการ์ดแผ่นเล็ก ๆ พระราชทานแก่ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ พลเรือน และผู้ทำงานเพื่อประเทศชาติ เตือนสติมิให้ท้อถอยในการทำความดี

ต่อมาสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงใส่ทำนองเพลงในคำกลอน "ความฝันอันสูงสุด"  ใน พ.ศ. ๒๕๑๔

๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐

ฉันคิดไปหลายอย่างที่ได้อ่านบันทึกออนไลน์นั้น หลังจากที่รู้แล้วว่า
เจ้าของตัวหนังสือที่เขียนบันทึกไว้ไม่นาน เพิ่งจะเสียชีวิต

ชีวิตที่ไม่แน่นอนทุกวันนี้
เติมชีวิตในสิ่งที่อยากจะให้เป็นไปนั้น .. แค่ไหนแล้ว!!

.