ช่วงนี้ฉันอัพบลอคน้อยลงกว่าเดิม อาจเพราะยุ่งๆ กับเรื่องงานชิ้นใหม่ และแอบเครียดจนบางทีเรียบเรียงตัวหนังสือออกมาไม่ได้ดีนัก เลยห่างหายไปนิดหน่อย ..

ฉันยังใช้คอมพิวเตอร์ทุกวัน คลิกเข้า exteen ทุกวัน และอีกหลายเวปที่มักจะเข้าอยู่เป็นประจำ แต่ใช้เวลาในการสนใจน้อยลงกว่าเดิม คลิกมาแว๊ปๆ อ่านโฉบๆ ... ช่วงนี้ที่หน้าแรกของ exteen เห็นหลายเอนทรีและในกระทู้พูดถึงเรื่องบลอคต่างๆ ใน Hot Post และเรื่องการเขียนบลอคที่มีคอมเม้นท์น้อยให้อ่านมากกว่าทุกครั้งนะคะ ..  

วันที่เริ่มเขียนบลอค เริ่มเขียนเพราะอะไร ?
.. สำหรับฉันเขียนเพราะอยากเขียน เรื่องราวที่เกิดขึ้นรอบตัว เหมือนเป็นบันทึกความทรงจำอย่างหนึ่ง ที่มีความเป็นส่วนตัวน้อยกว่าสมุดไดอารี่ เพราะเป็นเรื่องที่เปิดเผยได้มากกว่าไดอารี่น่ะค่ะ .. 

ครั้งนึงฉันแวะไปเขียนคอมเม้นท์ในบลอค คุณ'ปราย ในวันที่คุณปรายเขียนเรื่องเกี่ยวกับมิตรจิตมิตรใจในการมีปฎิสันฐาน การทักทายกันในสังคมออนไลน์ ที่วัฒนธรรมการอ่านของคนในสังคมออนไลน์ อาจจะชาชินกับของฟรีมากเกินไปจนไม่รู้สึกว่าต้อง'จ่าย'อะไร แม้แต่คำทักทายปฎิสันฐานกันสักคำสองคำ. . . อ่านแล้วสะดุ้งค่ะ เอิ๊กกก  เพราะฉันเองก็ออกจะขาดมิตรจิตมิตรใจในการปฎิสันฐานหรือทักทายกับหลายบลอคที่แวะเวียนไปอ่านอยู่ไม่น้อย     มีหลายๆ บลอคที่ Add FAV ไว้  แอดไว้ซะจนเต็มพิกัดไปหลายรอบ .. บ่อยครั้งที่ฉันคลิกเข้าไปอ่าน แต่ไม่ได้เขียนคอมเม้นท์ใดๆ ทิ้งไว้ บางครั้งไม่รู้จะเขียนอะไรดี บางครั้งไม่มีอารมณ์ร่วม บางครั้งไม่สันทัดที่จะเสนอความคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ..

แต่บางประโยคของความคิดคุณ'ปราย ฉันเองก็เห็นด้วย และรู้สึกนึกคิดอย่างนั้นเหมือนกันนะคะ ว่า " บางครั้งการไปเขียนอะไรในบลอคคนอื่นก็ไม่ได้หมายความว่าอยากให้เจ้าของบลอคนั้นตามกลับมาเขียนในบลอคเราเลยค่ะ.. เหมือนต้องตอบแทน เหมือนผลัดกันเขียน เวียนกันชมอย่างไรไม่รู้ "

และอีกอย่างที่เคยเขียนไว้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ...
.. ฉันเป็นคนที่เปิดบลอคคนอื่น แบบเปิดปุ๊บ คลิกปิดเกือบจะทันทีอยู่หลายครั้ง     ด้วยความเป็นคนแพ้การอ่านอะไรยาวๆ ในคราวเดียว และเป็นคนอ่านช้า ช่วงเวลาปีครึ่งที่มีบลอคเป็นของตัวเอง อีกทั้งเริ่มอ่านบลอคของคนอื่นๆ มากขึ้นตามลำดับ .. ฉันกลายเป็นคนเขียนอะไรยาวๆ มากขึ้น ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนไม่ค่อยได้เขียนอะไรได้ยาวนัก เคยคิดว่าจะเขียนแต่ละเอนทรีให้สั้นลงหน่อย  และเขียนคอมเม้นท์สั้นๆ ไม่เกิน 5 บรรทัดด้วยนะคะ แต่ยังไม่สำเร็จ คงไม่สำเร็จแล้วหล่ะค่ะ ฉันเริ่มอ่านหนังสือบนหน้าจอยาวๆ ได้มากขึ้นกว่าเดิมด้วย ( แค่พัฒนาการอ่านนานๆ มากขึ้น แต่ก็ยังเป็นคนอ่านหนังสือค่อนข้างช้าอยู่เหมือนเดิม )
.. หลายครั้งที่ไปหลายบลอค ถ้าอ่านไม่จบ ก็ไม่ค่อยจะทิ้งตัวหนังสือไว้ในช่องคอมเม้นท์ของเรื่องนั้นๆ มันเหมือนว่า เรายังไม่ได้อ่านที่เค้าเขียนไว้จนรู้เรื่องเลย แล้วจะคอมเม้นท์อะไร ?! ..
บางเอนทรีของบลอคนึงยาวๆ ฉันเปิดอ่าน 2-3 ครั้งบ่อยๆ กว่าจะจบเรื่องในเอนทรีนั้น ..  บางทีไม่มีการย้อนกลับไปอ่านที่ค้างไว้ครั้งที่ 2, 3 เพราะลืม!!   Add FAV บลอคที่ชื่นชอบไว้หลายบลอคมาก พอเจ้าของบลอคพร้อมใจกันอัพเรื่องใหม่ๆ กลายเป็นฉันอ่านไม่จบสักเรื่อง สักบลอค ถ้าได้ย้อนกลับไปอ่านอีก แบบไม่ล่าสุดแล้ว ไม่สดแล้ว ก็ไม่กล้าคอมเม้นท์ค่ะ มักจะนั่งอ่านเงียบๆ  

ฉันยังนึกขอบคุณเรื่องในบลอคยาวๆ ทั้งหลาย ที่ตัวหนังสือดีๆ ทำให้ภายในปีครึ่งที่ผ่านมานี้ ตรีงอยู่หน้าจอ และอ่านอะไรยาวๆ ได้ดีกว่าเดิมเยอะพอสมควรเลย
.
.
ผลพลอยได้ที่ทำให้รู้สึกดีมากๆ กับการเขียนบลอค คือ ข้อความในกล่องคอมเม้นท์ 
 
แต่ก็เป็นผลพลอยได้ที่คนเริ่มเขียนบลอคไม่ได้คาดหวังไว้มากมาย ตั้งแต่เริ่มเปิดบลอคกันซะส่วนใหญ่
ถ้าจะให้เดาฉันว่า ทุกคนเปิดบลอคเพราะอยากเขียนเรื่องราวของตัวเอง เรื่องที่ตัวเองสนใจ เรื่องที่ตัวเองอยากแบ่งปัน .. 

. 

เคยมีวันที่อยากเลิกเขียนบลอคกันบ้างไหม ?
.. ฉันมีนะคะ เคยมีอยู่ 2 ครั้ง ครั้งแรกนานแล้ว เมื่อเกือบปลายปี 2006 ฉันปิดหมดทุกเอนทรี แล้วตั้งใจจะเลิกเขียน ด้วยอาการช๊อตบางอย่างส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องในพื้นที่และเหตุการณ์ใดๆ ใน exteen เลย
.. อีกครั้งเมื่อจู่ๆ เกิดเบื่อและตั้งใจจะเขียนเอนทรี เรื่อง "
เก็บไว้เท่าที่อยากให้เป็นอยู่อย่างนั้น " เป็นเอนทรีสุดท้ายเมื่อต้นปีนี้เอง แต่ก็ยังตัดสินใจเขียนเอนทรีต่อๆ มาหลังจากนั้น จนทุกวันนี้ ...

.

หลายคนคงมีเหตุผลในการเริ่มเขียนไม่ต่างกัน
แต่การหยุดเขียนบลอคคงจะต่างกันไป..
.
.

ฉันว่า ..
ถ้าเรานึกถึงตอนที่เริ่มเขียนบลอค
หากจะมีจำนวนคอมเม้นท์ในกล่องคอมเม้นท์น้อย .. 
ก็คงไม่เป็นปัญหากับการอยากเขียน หรือทำให้ความรู้สึกแย่ลงไปเท่าไหร่นักนะคะ .

.

.

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

confused smile เป็นโรคเดียวกับคุณหมูดีค่ะ คือแพ้อะไรยาว ๆ แต่เอนทรีส์นี้อ่านอย่างเร็ว ๆ จนจบนะคะ confused smile เรื่องปิดบล็อกเปิดบล็อกเนี่ย ....sad smile ไม่อยากจะพูด ...หุหุ ไปดีก่า question ไปนั่งมุม sad smile

#1 By b613 on 2008-03-31 00:34

อ่อ นึกได้ ยกมือจากมุมห้อง
ลืมพูดถึงประเด็นคอมเม้นท์..เราจะคอมเม้นท์เพราะอยากเม้นท์ เกิดอารมณ์อยากทิ้งรอยเท้าไว้ เอ๊ะหรือรอยนิ้วมือ บางทีอยากยิ้มเฉย ๆ ก็ยิ้มไว้อย่างนั้นเองค่ะ

ถ้าอยากเม้นท์เอามันส์ซะอย่าง ก็ไม่หวังว่าจะต้องกลับมาเม้นท์ที่บล็อกเราค่ะ เราไม่ชอบเลย เวลามีคนกลับมาเม้นท์ว่า ขอบคุณที่ไปเม้นท์ sad smile แม้เขาจะมาขอบคุณด้วยมารยาทอันดีก็ตาม แหะ ๆ sad smile confused smile

#2 By b613 on 2008-03-31 00:38


นอนดึกพอกันเลย
ถูกจัดเป็นเด็กนั่งมุมทั้งคู่แล้วค่ะเนี่ย double wink

#3 By moodee on 2008-03-31 00:42

สำหรับเรา
เขียนเมื่อมีเรื่องอยากเขียน
มีคอมเมนท์น้อยก็ใจแป้วบ้าง
แต่ก็ไม่เป็นปัญหา เข้าใจดี
และยังรู้สึกดีทุกครั้งเวลาคนคุ้ยเคยแวะเวียนมา ไม่ได้ทิ้งกันไปไหน
แค่นั้นก็อุ่นใจนะ

ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เข้าบล็อกเลย ตามอารมณ์จริง ๆ

หวังว่าจะสบายดี
งานใหม่เป็นยังไงบ้างเอ่ย


#4 By ระหว่างทาง on 2008-03-31 01:05

^
^
งานใหม่ไม่ยุ่งนักค่ะ แต่เครียดพอใช้ได้
สนุกกับงานดีค่ะ สุขสบายดีเช่นกันค่ะ ขอบคุณนะคะ big smile

#5 By moodee on 2008-03-31 01:11

เหตุผลในการเริ่มเขียนบล็อกของผมคงต่างจากคนอื่น (มั้ง)เพราะคติในการดำเนินชีวิตของผมคือ low profile, high profit sad smile

ไม่เคยคิดจะบอกใครเลยว่า กำลังอยู่ที่ไหน หรือทำอะไรอยู่ sad smile


read only แถวๆ exteen มาเป็นปีๆ เหตุผลที่เปิดบล็อกคือ ตั้งใจจะจีบใครบางคนจากดาวดวงอื่นครับ

และเหตุผลในการเลิกเขียน ก็คงเป็นเพราะจีบไม่ติด เลยปิดบล็อก sad smile


เอ้ย... ม่ายช่าย sad smile

ลืมๆ ข้อความข้างบนไปนะครับ

แค่ just kidding

ไปปั่นงานต่อดีกว่า

ฟิ้ววววววววววววววววววววววววววว

sad smile confused smile big smile

#6 By Here Be.๛๛๛๛ on 2008-03-31 02:18

นั่นสิครับ ครั้งแรกที่เขียนก็เพียงแค่ต้องการเสนอมุมมองของตัวเอง

รับผมเข้าไปอยูุ่มุมห้องด้วยคนได้ไหมครับ ชักเหงา question
เพลงเพราะค่ะ



^
^
บางครั้งเราก็อยากคอมเม้นท์เพราะว่าเพลงเพราะจริงๆ

เรื่องจำนวนคอมเม้นท์ฉันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ เพราะจริงๆแล้วก็คล้ายจะเป็นบันทึกส่วนตัวเสียมากกว่า เขียนเรื่องโน้น บ่นเรื่องนี้ไปตามเรื่อง การที่มีคนมาคอมเม้นท์บางครั้งก็ทำเรามีกำลังใจที่จะเขียนต่อไป เพราะมีคนอ่าน แต่บางครั้งก็ทำให้เราไม่อยากเขียนเรื่องส่วนตัวมากๆ ก็เพราะมีคนอ่านนี่ล่ะ


หลายจิตหลายใจไปเนอะ --- คนเรา wink

#8 By ~ :: SuPer M i l K y :: ~ on 2008-03-31 07:39

ฮืมมม.....
เอนทรี่นี้โดนใจจังค่ะคุณ Moodee

" เก็บไว้เท่าที่อยากให้เป็นอยู่อย่างนั้น "
ประโยคนี้ก็โดนใจ และก็ตรงใจอย่างแรง

บางที...ถ้าเราหยุด...เมื่อมันถึงจุดที่เราคิดว่ามันจะยังคงภาพความงดงามในตัวของมันเอง ดีกว่าที่จะฝืน ไปตามกระแส เพียงเพราะเพื่อจะดึงใครหลายๆ คนให้เข้ามาอ่าน จนอาจจะลืมเหตุผลหรือจุดมุ่งหมายเดิมที่เคยตั้งใจตั้งแต่แรกเริ่มว่า...."เราเขียนไปเพื่ออะไร?"

อันนี้เป็นความคิดส่วนตัวของหงส์นะคะ...
"เขียน" ก็ให้มีความสุข
และถ้าจะ "หยุด" ก็ให้มันเกิดจากความต้องการของตัวเราเอง

ส่วนเรื่องของจำนวนคอมเม้นท์ ไม่เคยมีความสำคัญกับหงส์มาตั้งแต่แรกเริ่มแล้วค่ะ....เหมือนอย่างที่เคยบอกไว้ว่า "ปริมาณ" ไม่เคยมีความสำคัญเท่า "เนื้อหาหรือความหมาย" ที่ถูกซ่อนอยู่ในแต่ละข้อความ

ป.ล.อย่างที่บ้านใหญ่ของหงส์ "หยุด" แต่ไม่ได้หมายความว่า "เลิก" นะคะ big smile

แหะๆ...มาบ่นไว้ยาว sad smile ถ้าพร่ำเพ้อจนคุณ moodee อ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจเพราะหงส์เขียนวกวน ละก็ ต้องขอโทษด้วยนะคะ แหะๆ บ่นๆ ไปตามเรื่องค่ะ sad smile sad smile


ป.ล.2 ดีใจที่ได้รู้จักคุณ moodee และเพื่อนๆ ผ่านพื้นที่ตรงนี้ด้วยค่ะ big smile

ป.ล.3 เย่ย! ว่าจะแว๊บเข้ามาแป๊บเดียว บ่นซะยาว สายจนได้ ไปทำงานก่อนนะคะ

แว๊บบบบบบบบบบ cry cry

คุณหมูดีเป็นคนละเอียดอ่อนมาก ๆ เลยค่ะ..

เราไม่เคยคิดอย่างจริง ๆ จัง ๆ เลยว่าเริ่มเขียนเพราะอะไร
มาคิด ๆ ดู .. คุณจูน.. จดหมายถึงหนูนุ่น เป็นแรงบันดาลใจค่ะ..เห็นเพื่อนสนุกกับการเขียนใน exteen ก็อยากร่วมวงบ้าง เอาแค่สนุก ๆ ไม่ได้คาดหวังอะไรเลย..ที่สำคัญไม่เคยคาดคิดไปถึงเรื่องจำนวนคอมเม้นท์ใด ๆ

คนที่โลกแคบอย่างเรา..แค่มีพื้นที่อีกพื้นที่ให้เรานั่งหลบมุม อย่างเป็นตัวของตัวเอง ก็ดีใจแล้วค่ะ..

และไม่เคยคิดจะหยุดเขียนซะด้วยสิคะ..อาจเพราะได้รับมิตรจิตมิตรใจจากเพื่อน ๆ ใน exteen อยู่ทุกครั้งที่เขียน..

ไม่ขึ้นกับจำนวน..ได้รับแค่ไหน ก็คือ การได้รับ..

แค่หนึ่งคอมเม้นท์ ที่ไม่ได้เขียนอะไรเลย มีแค่รูป emotion อย่างเดียว ก็รู้แล้วค่ะว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก..

big smile big smile

#10 By 1411 on 2008-03-31 08:54

จุดเริ่มก็คล้ายๆกันเกือบทุกคนแหละมั้ง
สำหรับผมมันก็เหมือนเป็นการหา "พื้นที่ส่วนตัว" ที่สามารถระบายเรื่องราวของตัวเองได้เต็มที่ และสามารถแชร์ความรู้สึกนี้กับคนอื่นๆได้

และถ้าจะหยุด ก็คงเพราะรู้สึกอิ่มตัว ได้ระบายอะไรมามากพอแล้วกับพื้นที่ส่วนตัวนั้น

คิดจะหยุดเขียนมั้ย ไม่เคยคิดนะ มีแต่เพียงว่าบางช่วงที่ไม่รู้สึกอยากจะอัพบล็อคเท่าไร(มันก็อารมณ์เดียวกันไม่ใช่เรอะ) บางทีอยากเขียนแต่หัวตื้อๆ เขียนไม่ออก ไม่รู้จะเขียนอะไรดีก็บ่อย

สำหรับคอมเมนต์ ไม่ได้กังวลว่าจะมีคนมาคอมเมนต์มากน้อยแค่ไหน แต่ก็อยากให้มีคนมาคอมเมนต์ เพราะอยากจะรับรู้ความคิด ความรู้สึกของคนอื่นๆที่เข้ามาอ่านว่าคิดเห็นกับเรื่องที่เราเขียนไปอย่างไรครับ

#11 By DeltaDrive on 2008-03-31 08:58


อีกเหตุผลของการไม่หยุดเขียนบลอคของเรา
ส่วนนึงก็มาจากตัวหนังสือมากมาย ที่เคยได้รับ
ในกล่องคอมเม้นท์แต่ละเอนทรี

ขอบคุณที่มีมิตรจิตมิตรใจ ปฎิสันฐาน
ที่ให้กันสม่ำเสมอด้วยนะคะ

big smile

#12 By moodee on 2008-03-31 09:38

big smile บางทีการได้สื่ออะไรผ่านตัวอักษร มันก็ช่วยกล่อมเกลาจิตใจตัวเองนะ

เคยปิดโละเหมือนกัน.. แต่นั่นมันก็ไม่ได้ทำให้ความอยากกลับมาบนพื้นที่แห่งนี้ลดน้อยลงเลย

ปล.เพลงและรูปชอบมาก
เมื่อวานนี้เอง
ไปเจอคนน้ำใจงามผ่านบลอค
แต่คราวนี้
เจอแบบตัวเปน ๆ
น่ารักกันจัง
นี่แหละ
ความจริงใจ ที่ไม่อาจหาซื้อได้
ด้วยเงินทอง

#14 By Nokontherock on 2008-03-31 10:50

แวะมาทักทายคะ สนใจอยากไปทานบลูเบอรรี่ชีสเค้ก
ด้วยกันมั้ยคะ อยู่ใกล้ ๆกับที่ทำงานเลยนิคะ

ปล.รู้มั้ยว่าใครเอย อิ อิ คิดถึงคะ

#15 By I_am'in love on 2008-03-31 11:03

ส่วนใหญ่จะพยายามอ่านนะคะ และประทับรอยอุ้งเท้าไว้ด้วยการ comment ถ้าไม่รู้จะ Comment ว่าไงจริงๆ ก็ใช้ emo แทน ซะทุกทีbig smile

#16 By VAR on 2008-03-31 11:15

เริ่มเขียนบล็อค เพราะอะไร

ตอนนั้นอยู่ญี่ปุ่น ก็เขียนเมลหาเพื่อน ๆ คนสนิท
ความที่เวลาน้อย ถ้ามีเหตุการณ์อะไรที่อยากบอก ก็จะใช้เป็นเมลมหาชน

จนสุดท้าย เพื่อนคนนึง ที่มีบล็อคเอ็กส์ทีน เลยทำให้บล็อคมาให้
ตอนนั้น ยังไม่เข้าวงการบล็อคเลยค่ะ รับมาแบบ ดีใจปนงง ๆ ทำไรไม่เป็นสักอย่าง
งง อยู่พักใหญ่ เพราะปกติเวลาเขียนอะไร จะนึกหน้าคนที่อ่าน แล้วเขียน
เลยคล้าย ๆ ทำอะไรไม่ถูก
ช่วงแรก ๆ ก็เขียนแล้วส่งเมล แล้วเพื่อนจะเอาลงบล็อคให้
หลัง ๆ เริ่มหัดทำเอง เริ่มลองโน้นลองนี่

คอมเม้นท์ ช่วงแรกงงมาก มาได้ไง แล้วทำไมเค้ารู้ว่าเราเขียน sad smile
ก็เลยไม่เคยอ่านบล็อคใคร ยกเว้นบล็อคเพื่อน

คอมเม้นท์เยอะก็ชื่นใจ น้อยก็ไม่เป็นไร
ประเด็น คือ เราอยากเขียน อยากเล่า ก็พอ

ไปเม้นท์ตอบ หวังกระแส ก็ไม่เคย
บางบล็อค ไปอ่านเฉย ๆ ก็เยอะ เพราะไม่รู้จะเขียนอะไร คล้าย ๆ คุณหมูดี ค่ะ

เคยนึกขี้เกียจเขียนอยู่บ่อย ๆ (ไม่ถึงกับเลิก)
แต่ ก็รู้สึกว่า มีมิตรที่ดีหลาย ๆ คนแถว ๆ นี้
บางทีก็เขียน เพราะรู้สึกว่า มีคนรออ่านอยู่ จะน้อยจะมากไม่สำคัญ

จริง ๆ มีหลายบล็อคนะ บางบล็อคเนี่ย เขียนเพื่อใครคนเดียว
แม้เค้าไม่เคยอ่าน ก็เขียนเพื่อเป็นความทรงจำ สำหรับความรู้สึก

คุณหมูดี ยุ่ง แต่สบายดี นะคะ

big smile

#17 By friday on 2008-03-31 12:39



เอนทรี่นี้ อ่านแล้วรู้สึกได้จริง
อย่างคุณหมูดีว่าเกือบทั้งหมดเลยนะคะ

บางครั้งการเขียนเรื่องๆนึง
ก็ไม่ได้ต้องการคอมเม้นอะไร มากมาย
ใครก็ได้ ที่เราสื่อแล้วเค้าเข้าใจ อยากโต้ตอบ อยากแสดงความเห็น
บางครั้ง ก็หงุดหงิด กับคอมเม้น ที่โต้ตอบไม่ตรงความรู้สึก
แต่จะว่าไป เค้าก็ยังมีน้ำใจ และมิตรภาพดีดีให้แก่กัน
มันจึงลบเลือน ความรู้สึกที่ไม่ดีออกไปจากใจซะหมดสิ้น
สำหรับตัวเอง
หากไม่เข้าใจเรื่อง หรือแค่ไม่แน่ใจความรู้สึก ที่เจ้าของเรื่องสื่อ
ก็จะไม่ได้คอมเม้นอะไรทิ้งไว้


ครั้งแรกที่มาเขียนที่นี่
เพราะศรัทธาในความรักของใครคนนึง
ที่มีความเชื่อว่า "ท้องฟ้าจะปกป้องความเศร้าจากเราได้"



Hot! Hot! Hot!

#18 By i n s i d e m e* on 2008-03-31 13:08

สำหรับดิฉัน เขียนบล็อคเป็นสมุดบันทึกนะค่ะ..บล็อคดีกว่าสมุดบันทึกก็ตรงที่ มันตกแต่งเปลี่ยนสีได้อย่างใจต้องการ..
เรื่อง คอมเม้นท์นั้น เราเองก็อ่านทุกคอมเม้นท์นะค่ะ และชอบที่จะอ่านด้วย..แต่ในบล็อคเรา คนเข้ามาคอมเม้นท์น้อยมากค่ะ..ซึ่งเราก็เข้าใจดี..และก็ไม่เป็นไร..เพราะก็ทำใจไว้แล้ว และรู้ตัวดีว่าตนเองนั้น เป็นคนเขียนไม่เก่ง พูดไม่รู้เรื่อง อ่านไม่ขำ ก็เลยธรรมดาที่จะมีคนอ่านบล็อคเราน้อย.....
สำหรับบล็อคคนอื่น ที่เราเข้าไปอ่านโดยพวกที่ได้ Hot! เราก็อ่านนะค่ะ บางบล็อคก็ให้ประโยชน์ ให้สาระจริงๆ บางบล็อคก็ไม่มีสาระๆฃใดๆ และออกจะเป็นเรื่องส่นตั๊ว ส่วนตัว ( ฮอทโพสได้ไงเนี๊ยะ )เลยทำให้เรารู้สึกว่า แต่ละที่บนโลกนี้ ต่างก็มีวัฒนธรรมเฉพาะที่ของมันมั้งค่ะ...

ปล**แต่เราชอบเข้ามาอ่านตัวหนังสือเยอะของคุณหมูดี นะค่ะ..ถ้ามันเป็นเรื่งที่เราสนใจ..big smile confused smile

#19 By butterflyheart on 2008-03-31 15:54

หลายเดือนที่ผ่านมาคอมตัวเอง คอมเมนบล็อคตัวเองไม่ได้ และอีกหนึ่งบล็อคก็คือของคุณหมูดี เอาฮาไป
surprised smile

#22 By Bew on 2008-03-31 18:17

You started writing blog because you love to write. Then our friendship started because we love the way each other writing. ^^ Don't you agree?

Therefore, keep writing kab. The reply is made for discussion. ^^

#23 By AkE on 2008-03-31 18:29

คอมเม้นต์มันไม่สำคัญเท่าไหร่
ผมสนใจแต่มิตรภาพนะครับ

ตอนนี้ comment และ hot post
เป็น talk of the town เลยล่ะ

เพลงเพราะดีนะครับ
Hot!

#25 By Here Be.๛๛๛๛ on 2008-03-31 21:35

ผมก็ไม่แน่ใจว่าเขียนทำไมเหมือนกัน
บางทีมันก็อยากระบายแล้วได้มุมมองใหม่ๆเกิดขึ้น
บางทีเหมือนได้กำลังใจกลับมา
ผมชอบอ่านเสียส่วนใหญ่บางที่ไม่เม็นต์กลับ
ออกทำนองเหมือนไทยมุงที่แอบมุงไปเรื่อยๆ
เท่านั้นเอง
แต่คั้งนี้หมูดีเขียนย๊าวยาวเนอะconfused smile

#26 By โคลนตม on 2008-03-31 22:29

^
^
เอิ๊กกกก เขียนยาว ๆ อีกเอนทรีนึงแล้ว เกรงใจคนอ่านนิดนึง
ชอบมากกก confused smileกับการอ่านคอมเม้นท์ยาวๆ ด้วยละค่ะ


#27 By moodee on 2008-03-31 22:39

เป็นหนึ่งคนที่ชอบ "แอบอ่าน"
แล้วก็ไม่ชอบลง "คอมเม้นท์"

เป็นคนที่ไม่ค่อยชอบอ่านเนื้อเรื่องยาวๆ บนหน้าจอ
แต่ก็กลับเป็นชอบที่เขียนอะไรยาวๆ บนหน้าจอ

หลายอย่างก็ขัดแย้งกันเองค่ะ
เหมือนชีวิต
confused smile confused smile confused smile

ฮื่อๆ พี่หมูดีขา..

พลอยจ๋ามาสารภาพบาปและมารับโทษค่ะ ขอโทษด้วยนะค่ะที่แกล้งอำแบบนั้น ฮื่อๆ สำนึกผิดแล้วค่ะ พลอยจ๋าสัญญานะค่ะว่าปีหน้าจะทำแบบนี้อีก อ้าว..ไม่สำนึกเลยเรา แต่ต้องขอขอบคุณสำหรับคำอวยพรมากๆนะคะ ถ้าพลอยจ๋าแต่งจริงๆเมื่อไหร่จะนำการ์ดลงบล็อกเทียบเชิญนะคะ..

เค้าขอโทษนะตัวเอง ไม่โกรธเค้าน้า ให้อภัยเค้าน้า..

confused smile confused smile confused smile

#29 By พี่พลอยจ๋า on 2008-04-01 22:35

บล็อกและอินเตอร์เน็ตมันเป็นของใหม่นี่คะ..

เราทุกคนใช้งานกันแบบคนยุคแรกๆ (เบต้ากันหมด)

จะหยุดพักและคิดทบทวนอยู่เรื่อยๆก็ดีเหมือนกัน แต่เราเองคงยังไม่สรุป และยังพูดไม่ได้ว่าเราทำไปทำไม หรืออย่างไร เราคิดว่าวันข้างหน้าเราเองคงจะตอบได้ดีกว่าวันนี้น่ะค่ะbig smile

#30 By SiLLY OLD WaeW on 2008-04-02 00:03

เหอ เหอ ไม่ติดใจที่เขียน (อ่านของหลายคนหลายรอบแล้วอะค่ะ sad smile)

แต่ติดใจเพลง เพราะเป็นเพลงโปรด big smile
ผมกำลังสงสัย ..
ว่ากังหันมันหมุนอยู่หรือเปล่า
วานคุณหมูดีตอบที ^-^
ตอนนี้เราก็ห่างจากการเขียนบล็อกไปพัก เพราะไม่มีอารมณ์จะเขียน มีแต่เรื่องทุกข์ โศก เศ้า เกรงว่าเขียนไปจะหลุดอาการคร่ำครวญออกมาให้เพื่อนๆ เห็น

ช่วงนี้ฝนตกบ่อย รักษาสุขภาพนะคะ

#33 By นกจร on 2008-04-02 12:03

ฉันเป็นคนชอบอ่านค่ะ และอ่านมากกว่าที่เขียนออกไปหลายเท่า

การเขียนคอมเม้นท์ในบล็อกหรือไดอารี่เป็นเรื่องสำคัญ
และ ใช่ เห็นด้วยตามพี่'ปราย เป็นมิตรจิตมิตรใจ
ซึ่งต่างกับการหยอดเหรียญเพื่อผ่านทาง

เรื่องน่ารู้ต่างๆ ถือเป็นกำไร
แต่มุมความคิด จิตใจ ของผู้คน นั่นเป็นสิ่งล้ำค่า
หากเราเดินหลงผ่านมา หรือ จงใจมา
แล้วได้รับสิ่งเหล่านั้นกลับไป ฉันว่า อย่างน้อย หนึ่งยิ้ม นั้นสมควรทีเดียว



Hot!

แต่หน้านี้ต้องให้ดราก้อนบอล question

#34 By neverbeen kiss* on 2008-04-03 13:05

ไ ม่ ค อ ม เ ม้ น ท์ . . .

แ ว ะ ม า นั่ ง พั ก ใ จ

(( แ อ บ ซุ่ ม อ่ า น ม า ห ล า ย เ อ น ท รี ))

question

#35 By Fiasa (118.172.30.249) on 2008-04-03 23:38

ส่วนมากก็จะอ่านทุกตัวอักษรค่ะ
มุมมองความคิดแตละคนไม่เหมือนกัน
บางครั้งได้อะไรดีดีจากที่แห่งนี้มากมายจืงๆๆ
และที่สำคันที่สัมผัสได้คือความรุสึกดีดีและมิตรภาพดีดีจากบ้านหลังนี้ค่ะbig smile question

#36 By *~kirmkan~* on 2008-04-04 16:53

สงสัย ทำไมอูพลาดเอนทรี่นี้นะ -*- embarrassed embarrassed
:) สวัสดีค่ะคุณมู๋ดี

นานจังเลยค่ะที่ไม่ได้มาฝากอะไรไว้ แค่เพียงเข้ามาอ่าน แล้วก้อปิด อาจจะเป็นเพราะว่างานที่แยะมากมายตั้งแต่สิ้นปีโน่นอ่ะค่ะ ทำให้อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปพอสมควรเลย ในช่วง 3-4 เดือนที่ผ่านมา (มักขึ้นหัวเอ็มว่า "บ้าไปแระ" อยู่บ่อยๆ อิอิ)

แต่ก้อยังคงแวะเวียนเข้ามาอยู่บ่อยๆ นะคะ เพียงแต่ว่ารู้สึกคล้ายๆ กับคุณมู๋ดีคะ คือเวลาที่เข้ามาอ่าน ถ้ารู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อม เพราะไอ้งานที่ยังไม่เสร็จมันคอยวิ่งผ่านแวบเข้ามาในสมองเป็นระยะๆ มันเลยทำให้รู้สึกว่ายังเข้าไม่ถึงสิ่งที่เจ้าของบลอคเค้าตั้งใจถ่ายทอดค่ะ เพราะว่าโดยส่วนตัวแล้ว กว่าที่จะฝากตัวหนังสือลงในเอนทรีของคุณมู๋ดีแต่ละครั้ง แป้งจะอ่านหลายรอบเลยค่ะ หลายต่อหลายครั้งกลับมานั่งอ่านเอนทรีเดิมๆ จนเพื่อนที่สนิทๆ เอ่ยปากเลยค่ะ
:( อ่านอีกแล้ว แกอ่านมากี่รอบแล้วเนี่ย
บางครั้งมีย้อนเพื่อนกลับไปนิดนึงค่ะ
:) แหมแก ชั้นยังรู้สึกว่าชั้นยังเข้าไม่ถึงเลยอ่ะ

เม้นท์ยาวอีกแล้วค่ะ ไม่รู้เป็นอารัย สั้นๆ ไม่ได้ซักที ^^

ปล.ตอนนี้ส่งงานบอสแล้วค่ะ รู้สึกว่าการได้กลับมานั่งหน้าคอมฯ แล้วทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ
มันมีความสุขจังเลย ^^

big smileแป้งทอด^^a

#38 By แป้งทอด ^^a (125.25.130.74) on 2008-04-08 00:03

คุณแป้งทอด ^^
วันไหนที่เขียนบลอคของตัวเองแล้ว
อย่าลืมมาบอกกันบ้างนะคะ big smile

#39 By moodee on 2008-04-08 00:25

แรกๆอ่านจอไม่ค่อยได้นาน
แต่อ่านมาเรื่อยๆ ตี3ยังไม่นอนก็บ่อย
ยาว-สั้น อาจไม่ใช่ปัญหา
ถ้าอยากอ่าน หรือเรื่องน่าสนใจ
เช่นอันนี้
เอ๊ะเค้าเรียกอันกันรึเปล่า...embarrassed

#40 By มิตรไทย|ปาย on 2008-04-08 19:50

แป๊ะ แป๊ะ เอาบุญมาแปะไว้ให้จ้าbig smile
คิดถึงบลอคอุ่นๆนี้จังค่ะ
กลับมาก็ยังอุ่นเหมือนเดิมเลย big smile

#42 By so ทรุด so เซ on 2008-04-08 20:53

ข้อความใน entry นี้ ตรงใจจังค่ะ big smile big smile big smile

เวลาอ่านบล็อคคนอื่นแล้วเหมือนได้สัมผัสกับอะไรสักอย่างที่อธิบายไม่ได้ แต่มีความสุขที่ได้อ่าน มีความสุขที่ได้คอมเม้นท์ แม้บางครั้งเป็นเพียงกล่าวคำทักทายก็ตาม

big smile big smile Hot!

#43 By ~ N ~ on 2008-04-13 13:40

เ อน ทรี ส์ นี้ ดีค่ะ

________________________________

เห็นด้วยอย่างยิ่ง
ขอสร้าง ปฏิสันฐาน ผ่านบล็อค

เป็นกำลังใจให้กับคนเขียน
ให้รุ้ว่าเค้าไม่ได้นำเสนออะไรดี ๆ ฝ่ายเดียว
เ พี ย ง ลำ พั ง

แต่มีคนได้รับรู้มันด้วย

#44 By L i v e M e A l one^ on 2008-04-21 11:05

เริ่มต้นเขียน เพราะอยากแบ่งปันประสบการณ์และภาพถ่ายกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง

ปัจจุบัน ยังคงเขียน เพราะอยากบันทึกมุมมอง ความรู้สึก ที่เกิดขึ้นครั้งหนึ่ง เก็บไว้อ่านเองในวันที่ใจอ่อนล้า

อนาคต ถ้าจะเลิกเขียน ก็คงเป็นเพราะไม่มีอะไรให้เขียนอีกต่อไปแล้ว กาลเวลาคงช่วยบอกเราเองเมื่อวันนั้นมาถึง

แต่ยังไงก็ขอเป็นเพื่อนคนนึงแล้วกันครับ

big smile

#45 By แรงใจไฟฝัน on 2008-05-18 23:51

เริ่มเขียน เพราะอยากอ่านครับ
ชอบอ่านของคนอืน แล้วก็ต้องการมีพื้นที่ส่วนตัว ไว้เก็บ Fav question
แล้วต่อมาก็เขียนตอนที่มีเรื่องจะเขียน บางครั้ง ก็แวบอยากเขียนขึ้นมาเฉยๆ
บางครั้ง ก็หมด... ทั้งความคิด และโอกาส (เวลา) ในการเขียนครับ

ไปๆ มาๆ อยู่อย่างนี้ เป็นวงจร ของผมคนเดียวมั้ง

#46 By apple666 (Nopphasul) on 2008-05-29 13:21

แวะมาทักทาย รูป Head shot เท่ดีครับ

#48 By Lonely season on 2008-07-24 17:10