.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

ตั้งแต่ต้นปีฉันเขียนความตั้งใจที่อยากจะทำไว้ 10 ข้อในสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ .. เมื่อก่อนแค่คิดค่ะ ไม่เคยเขียนหรอก พอเวลาผ่านพ้นไปจนครบปี สิ่งที่คิดจะทำก็ไม่เป็นเรื่องเป็นราว พาลคิดว่าเพราะงานเราเยอะมั้ง เวลามันผ่านไปรวดเร็ว เวลามีน้อย ทั้งๆ ที่เวลาก็มีเท่าเดิม แต่ละคนก็มีเวลาเท่ากันอย่างยุติธรรมที่สุด ..

ปีนี้เลยลองเขียนความตั้งใจ 10 ข้อเอาไว้ มีทั้งที่ต้องใช้เวลาตลอดปี บางอย่างควรจะเริ่ม และบางอย่างง่ายๆ แค่เปลี่ยนพฤติกรรมอันคุ้นชินแต่ละวันที่ผ่านมา ปรับตัวใหม่ อยากจะทำอะไรอย่างที่คิด เพื่อเป้าหมายที่ตั้งไว้ เพื่อการดำเนินชีวิต และเพื่อสุขภาพของตัวเองเป็นสำคัญ
เรื่องง่ายๆ 4 ใน 10 ข้อที่ฉันเคยเขียนไว้ ..
   - นอนไม่เกินเที่ยงคืน
   - ออกกำลังกายวันเว้นวัน
   - อ่านหนังสือทุกคืนก่อนนอน อย่างน้อยวันละ 15 นาที
   - ทำงานเลิกไม่เกิน 19.00 น.

ไม่กี่วันนี้บังเอิญได้อ่านบทความของกรมสุขภาพจิต  อ่านแล้วสะดุดค่ะ !!
ช่างสอดคล้องกับพฤติกรรมของคนที่ปล่อยให้ความตั้งใจคั่งค้างอย่างฉันจริงๆ เลย

.

ในภาษาจิตวิทยา เขาว่าลักษณะแบบนี้เป็นอาการของ lack of concentration คือ ไม่มีความมุ่งใจที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งติดต่อไปให้เสร็จสิ้น

ทางจิตวิทยา concentration ศัพท์บัญญัติใช้ว่า " การสำรวมใจ " 
- การปฏิบัติอันมีความตั้งใจจดจ่ออยู่กับกิจการปัญหาหรือประสบการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง
- การใช้กำลังกายและกำลังใจอย่างมีความรู้สึกตัว ที่จะกระทำการหรือแก้ไขอย่างใดอย่างหนึ่ง

โบราณเรียกคนที่ทำอะไรไม่สำเร็จว่า .. ค น จั บ จ ด

งานบางอย่างต้องใช้เวลานานเต็มที ต้องการความสำรวมใจติดต่อกันเป็นระยะยาวนานก็ต้องพยายามปฏิบัติไปตามแผนการโดยไม่ทอดทิ้ง จึงจะปรากฏผล แต่ผลจะดีหรือเลวนั้นต้องยกไว้เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

หัวใจของการสำรวมใจ คือ ต้องลงมือทำ อย่าปล่อยให้ใจไปมัววุ่นวายกับเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น นึกปลอบใจตัวเองว่า ถ้างานชิ้นนี้เสร็จก็จะโล่งอก จะไปเที่ยวไหนโดยไม่ต้องคอยเป็นห่วง ทำอย่างนี้ได้สักสามสี่ครั้งเท่านั้น ก็จะเกิดความเคยชิน ต่อไปก็จะมีความสำรวมใจ ที่จะทำงานชิ้นใดชิ้นหนึ่งจนสำเร็จ .. อย่างไรก็ดีก่อนที่จะทำอะไร ต้องคิดให้ดีเสียก่อนว่า สิ่งๆ นั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องทำมันไม่ใช่ว่าทำไปโดยปราศจากความมุ่งหมาย

.

การผลัดวันประกันพรุ่งเป็นศัตรูกับความสำรวมใจ

โอ๊ย!! โดนๆ โดนใจหนึบๆ ค่ะ  
แค่ 4 ข้อไม่ยากข้างบน ตอนนี้ฉันทำได้สม่ำเสมออยู่ข้อเดียว และอีก 6 ข้อที่เหลือค่อนข้างยากกว่านี้ ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างง่ายๆ เลยผ่านมา 2 เดือนแล้ว   
.. แต่ทั้งหมดเป็นความตั้งใจเล็กๆ ใหญ่ๆ ของฉันที่อยากทำให้สำเร็จ

จริงๆ มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เรารู้ๆ กันอยู่ทั้งนั้น
แต่ก็ปล่อยให้มันเลยตามเลย ปล่อยไปเรื่อยๆ  
เพราะชอบใจอ่อนสงสารตัวเอง และสุขนิยมมากเกินไปรึปล่าวนะฉัน  

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

ขอขอบคุณ : บางส่วนของบทความจาก : กรมสุขภาพจิต
โดย : ผศ.รณชัย คงสกนธ์ ภาควิชาจิตเวชศาสตร์
         คณะแพทยศาสตร์  โรงพยาบาลรามาธิบดี

.