.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

ฉันเอาเรื่องงานมาเล่าอีกแล้วละค่ะ เวลาคุยกันเล่นๆ กับเพื่อน พี่ น้องในแผนกกับเรื่องงานที่ผ่านมา.. ย้อนมองกลับไปแต่ละเรื่องมักจะขำค่ะ  แต่ตอนที่กำลังทำเรื่องนั้นๆ อยู่บางทีมันก็ขำไม่ออกเหมือนกันนะคะ ..

งานที่ทำคือติดต่อและจองสิ่งต่างๆ สำหรับการท่องเที่ยว ปลายทางที่ดูแล คือ ทุกๆ ประเทศในยุโรป ..
เพื่อนๆ ฉันเองมักจะเข้าใจผิดว่า สามารถจองทุกสิ่งอย่างที่พูดถึงได้กับฉัน
ปล่าวนะคะ .. ฉันทำงานบริการให้ลูกค้าที่เป็นบริษัททัวร์เท่านั้น เป็นตัวกลางดำเนินการติดต่อและจัดการโน่นนี่ให้ลูกค้าตามที่เค้าคิดรายการเดินทางและขายทัวร์ให้ผู้เดินทางนั่นละค่ะ

สำนักงานใหญ่ที่ฉันเรียกว่าบริษัทแม่ อยู่ที่ลอนดอน ส่วนบริษัทลูกๆ ก็กระจายกันไปแต่ละประเทศหลักๆ ประเทศไหนไม่มีสำนักงานสาขาอยู่ ก็จะมีกลุ่มที่ดูแลประเทศนั้นๆ ในลอนดอนแทน ..

พวกเราติดต่องานกันเองกับคนในบริษัทเดียวกัน แค่คนละประเทศเท่านั้น ใช้ระบบติดต่อสื่อสารงานด้วยโปรแกรมภายในที่ออนไลน์เชื่อมต่อกัน คล้ายๆ ของสายการบินน่ะค่ะ.. แต่ไม่ใช่ telex นะคะ การสื่อสารส่วนใหญ่คือพิมพ์ตัวหนังสือผ่านหน้าจอของแต่ละเรื่องๆ ถึงกัน .. เป็นตัวหนังสือคุยกันระยะใกล้/ไกล ทุกคนในองค์กรเดียวกันสามารถเปิดอ่านได้หมด ถ้าต้องการจะอ่าน ส่วนมากใครไม่เกี่ยวก็ไม่มาอ่านหรอกค่ะ เพราะมีเรื่องที่ตัวเองต้องสนใจเยอะมากพออยู่แล้ว .. เคยเกิดสงครามกระดาษข้ามประเทศอยู่บ้าง กับแค่ตัวหนังสือคุยกันนี้แหละค่ะ จนสำนักงานใหญ่ต้องออกมาเป็นกฎว่า.. ให้เขียนไม่ใส่อารมณ์ จะให้ทำอะไร ต้องการอะไร มีข้อจำกัดอะไร อย่างไรบ้างบอกไป บอกเป็นข้อๆ จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน ห้ามประชด เหน็บแนม .. แต่ก็มีคดีเล็กๆ เป็นระยะๆ ระหว่างสาขา .. ถ้าเรื่องไหนไม่ได้ดั่งใจ ชักช้าก็ยกหูโทรศัพท์โทรหากันไปเลย ซึ่งมักจะเป็นเรื่องด่วนมากๆ หรือไม่ก็กรณีเม้งขั้นสุดท้าย .. 

บางเรื่องเป็นเรื่องน่าปวดหัว วุ่นวาย น่าเบื่อ งี่เง่า สาระพัดปัญหา ฯลฯ  
สุดท้ายพอมันผ่านพ้นไปแล้ว นึกถึงก็ฮาได้ทุกที ..
. . .

๐>  กับแผนกโรงแรม ..  
เรา ::  ลูกค้าขอห้องที่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก ไม่งั้นจะยกเลิก
เขา :: ฉันไม่สามารถจองทุกห้องที่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกได้พร้อมกัน
          ส่วนนึงฉันจองห้องฝั่งทิศตะวันออก และอีกส่วนจองฝั่งทิศตะวันตก ไม่งั้นก็คง
          ต้องยกเลิก
(( เพ้งงงง หน้าแตก ตอนขอไม่คิดไงคะ ถูกขอมาแบบไหนก็ไปเลย ไม่ผ่านกระบวน
   การกรองซะก่อน ))          
. . .
เรา ::  ขอ 1 ห้องคู่เป็นเตียง King Size 2 เตียง ลูกค้าตัวใหญ่
เขา :: โรงแรมนี้มีแต่ Queen Size ไม่มี King Size
เรา ::  แต่ลูกค้าเคยเดินทางไปหลายๆ ประเทศ ส่วนมากทุกโรงแรมขอได้ให้จัด
          King Size bed ( เตียงใหญ่ๆ )
เขา ::  ก็โรงแรมนี้เป็นส่วนน้อยที่เหลืออยู่ไง Queen Size ก็ใหญ่แล้ว ลูกค้าเธอ
          เป็นช้างรึไง
เรา ::  แค่ลูกช้างมั้ง
(( ประชดมาดีนัก   ))
. . .

๐> กับแผนกจองร้านอาหาร ..
เรา ::  จากเมนูใน contract ที่ทำกับร้านอาหาร .. ไม่เอาเต้าหู้ ไม่เอาถั่วงอก
          ไม่เอาปลาเป็นชิ้นๆ ขอเปลี่ยนเนื้อเป็นหมูหรือไก่
          ขอเปลี่ยนเต้าหู้เป็นเนื้อจานอื่น เปลี่ยนถั่วงอกเป็นบลอกเคอรี่ ปลาต้อง
          เป็นปลานึ่งทั้งตัว
เรา ::  เห็นรายการอาหารขึ้นมาเป็น Fish ขอเป็น ปลานึ่งทั้งตัวไว้ก่อนเลย
          ด้วยความขี้เกียจพิมพ์หลายครั้ง " pls change fish in the menu
          to steamed whole fish. M.Thks / xxxx " 
          copy + paste สะดวกสำหรับการณ์นี้ ส่งขอร้านจีน/ไทยที่มีคำว่า Fish
เขา ::  ไม่เอานั่น ไม่เอานี่ แล้วเธอจะให้เปลี่ยนเป็นอะไร ไม่เพิ่มเงิน!!
           - ปลา - ร้านนี้เปลี่ยนไม่ได้ เพราะไม่สามารถเปลี่ยนน้ำปลาเป็นปลานึ่งทั้งตัว
(( แป่วววววว ... ก็ในเมนูร้านนึงเป็นร้านอาหารไทย คำว่า Fish ที่เห็นแว๊ปๆ
   นั่น มันแค่ " น้ำปลาพริก "  เพ้ง! อายๆ ))
. . .

เรา ::  ทำไมร้านอาหารร้านนี้ยังไม่ได้คำตอบสักที ว่าจองได้ไหม ว่างรึปล่าว
เขา ::  ก็ตามอยู่ ติดต่อแล้วไม่เจอ โทรแล้ว ส่งแฟกซ์แล้ว อีเมล์แล้ว
          เหลืออย่างเดียวที่ยังไม่ได้ทำ คือ ไปหาแล้วบีบคอให้เค้าตอบรับนี่แหละ
เรา ::  Go ahead!! งั้นก็ไปเลย
(( อารมณ์ประชดกลับ!! ))  
. . .

ครั้งนึงลูกค้าบอกจะเอาไข่เจียวกุ้งสับ
อืมมม เมืองนอกทำไข่เจียวยังไม่เหมือนบ้านเราทำเล้ยยย แล้วอยากได้ไข่เจียวกุ้งสับด้วย .. พอบอกไปว่าจะเอาอย่างนี้ๆ  ฝั่งโน้นตอบกลับมารวดเร็ว ทำไม่ได้!!  ทำได้แต่ไข่เจียว
ฉันเลยบอกไปว่าไม่เห็นจะยาก ทำไมจะทำไม่ได้ แล้วก็อธิบายการสับกุ้งเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่ในไข่ก่อนทอด แค่นั้นแหละ ง่ายจะตาย! ทำไมมาบอกว่า ทำไม่ได้ ..

น้องอีกคนนึงบอกว่า ลูกค้าอยากจะกินน้ำพริกกะปิค่ะคุณพี่
น้องก็เลยสอนวิธีการทำน้ำพริกกะปิผ่านตัวหนังสือแบบนี้ไป รสชาดออกมาเป็นไงก็ไม่รู้นะคะนั่น .. 
(( โอ๊ยยยยย น้ำพริกกะปิกลับมารับประทานเมืองไทยบ้านเราเห๊อะ ))
. . .

พวกเราเคยทำเรื่อง Mission Impossible ให้เป็นที่น่าจดจำกันมาแล้ว
.. กรุ๊ปต้องเดินทางโดยเครื่องบินหลังจากเพิ่งลงจากเรือ สายการบินมีเวลานั้นเวลาเดียวตลอดวัน
.. เรือที่ลูกค้าพักค้างคืนมา 1 คืนเป็นเรือใหญ่ข้ามประเทศในแถบสแกนดิเนเวีย
         แผนกจองเรือบอกว่า เรือจะถึงท่าเรือตอน 9.15 น. แน่นอน
         แต่ว่าเครื่องบินจะออกจากสนามบิน เวลา 10.30 น.
* จำเวลาไม่ค่อยแม่นแล้ว แต่ระยะห่างของเวลาเรือถึงกับเครื่องออกชั่วโมงกว่าๆ
 
เขา :: ยืนยันว่าลูกค้าตกเครื่องบินแน่นอน กว่าจะลงจากเรือ กว่าจะเดินทางไปสนามบิน
         กว่าจะผ่านขั้นตอนโหลดกระเป๋าออกจากใต้ท้องเรือ โหลดกระเป๋าที่สนามบิน กว่าจะเช็คอิน
         เธอบอกให้ลูกค้าเธอเปลี่ยนสายการบิน เปลี่ยนเวลาบิน หรือเปลี่ยนเส้นทางใหม่แล้วกัน  
เรา :: ไม่ได้ !! (( คิดว่าจะง่ายอย่างนั้นเลยรึไงน่ะ )) 
         เที่ยวบินเปลี่ยนไม่ได้  / เวลาเรือมาถึงเปลี่ยนไม่ได้ / รายการก็เปลี่ยนไม่ได้ด้วย
         มาช่วยกันหาทางแก้ปัญหา
เขา ::  Impossible
เรา ::  I need you make the impossible thing to possible!!
.. สุดท้ายมันก็ได้จริงๆ
   ช่วยกันคิด ต้องร่วมด้วยช่วยกันหลายฝ่าย ..
   เวลาแก้ปัญหาแบบนี้ น่าปวดหัวนะ แต่สนุก
๐> เมื่อวานมีงานสัมนากับกลุ่มการท่องเที่ยวสแกนฯ และสายการบิน  เรื่องนี้ยังถูกหยิบยกมาพูดถึงอีกว่า ทำไปกันได้นะ! เรื่องมันผ่านมาปีนึงแล้วนะเนี่ย .. 
- - -

เรื่องเปรี้ยวๆ ระหว่างวันทำงานของพวกเรา ทั้งที่ได้รับมาและส่งเรื่องต่อ ส่วนมากมักจะทะเลาะกันเอง ฝ่ายเราก็อยากจะทำให้ได้อย่างที่ลูกค้าต้องการให้มากที่สุด ฝ่ายโน้นก็ทำได้เท่าที่ Supplier สามารถทำได้ตามข้อจำกัดที่มี บวกกับเงื่อนไขของเวลา .. มีอีกหลายๆ เรื่องแต่ไม่เหมาะกับการออกอากาศ เอิ๊กกก .. 

น้องๆ ในแผนกแซวว่า..
เปลี่ยนไปทำงานแผนกอื่น ไม่ได้มาบู๊ด้วยกันกับแต่ละออฟฟิดฝั่งโน้น ไม่ได้บู๊กับลูกค้า เดี๋ยวจะเฉานะพี่ จะไม่มีเรื่องตื่นเต้นเร้าใจนะพี่นะ

มันเป็นความทรงจำระหว่างการทำงาน ที่ได้ติดต่อประสานกับเพื่อนร่วมงานต่างสาขา  เถียงกันเรื่องงาน ผ่านแล้วก็ผ่านไป มิตรไมตรีก็ยังมีอยู่ .. ได้ร่วมด้วยช่วยกันคิดแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า .. งานเครียด งานเยอะ ทำงานไม่ทัน แต่ต้องทำให้มันดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ .. เครียดจนขำ บู๊จนบ้า สนุกดี  

ตอนนี้ก็เร้าใจที่จะต้องทำงานใหม่ให้มันได้ดีๆ จะดีสักกี่เปอร์เซนต์ก็ไม่รู้ ^^
ไม่ละที่จะพยายามทำให้ดีที่สุด ต้องประสานงานกับทุกๆ แผนกในองค์กรมากขึ้น  ยกเว้นไม่ได้บู๊กับลูกค้าแล้ว อาจจะบู๊มากกว่าเดิมรึปล่าวไม่รู้    บู๊บ้าง บุ๊นบ้าง ท่าจะมันส์~ 

ป.ล. ตอนทำงานส่วนมากมักจะคุยกันทับศัพท์ภาษาอังกฤษกับเรื่องที่ทำ ที่คุยกับออฟฟิดเมืองนอก เป็นภาษาอังกฤษที่ใช้ทุกๆ วันในแวดวงการทำงานของพวกเรา เอนทรีนี้มีไทยปนอังกฤษ.. ขออนุญาติกระแด๊ะนิดนึง