.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

"" ความทุกข์ของคนเรา 95% มาจากอดีตและอนาคต มีเพียง 5% เท่านั้นที่มาจากปัจจุบัน ""

ฉันเห็นด้วยกับประโยคนี้จริงๆ เลยค่ะ
คุณจิปาถะ เคยเขียนประโยคนี้ไว้ในกล่องคอมเม้นท์ของฉันเอนทรีเก่าเรื่อง " มีปัญหา "

รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นอย่างนั้น
รู้ทั้งรู้ว่าสิ่งที่ควรจะทำให้ดีที่สุดคือ สิ่งที่อยู่ตรงหน้า

คนเราก็กลับเป็นทุกข์กับเรื่องเก่าๆ  กังวลกับเรื่องที่ยังมาไม่ถึง
เป็นเรื่องธรรมดาของคนส่วนมากใช่ไหมคะ
อืมมมม  ฉันเป็นคนส่วนมากซะด้วยค่ะ

จะว่าไปแล้วฉันเป็นคนทุกข์กำลังดี ไม่ทุกข์มากมายอะไรนักหนา .. มีเรื่องทุกข์อยู่บ้าง แต่ก็น้อยกว่าเรื่องที่สุขอยู่หลายเท่า  

ฉันกำลังจะเปลี่ยนงาน ..
เปลี่ยนงานที่รับผิดชอบ ไปทำหน้าที่การงานใหม่ที่ยังไม่เคยทำมาก่อน ต้องไปดูแลระบบการใช้โปรแกรมภายในหน่วยงานของทุกๆ แผนก เป็นเทรนเนอร์ เป็นคนหาเหตุของปัญหาที่เกี่ยวกับการใช้งานในระบบที่แต่ละคนติดขัด เป็นผู้ดูแลและประสานงาน  
พี่คนที่ทำงานอยู่ปัจจุบันนี้ทำงานที่นี่มา 13 ปีครึ่งจะลาออก พี่เค้าทำงานในหน้าที่ปัจจุบันนี้อยู่คนเดียวมาตลอด 6 ปีกว่าๆ ก่อนที่จะย้ายมาตำแหน่งนี้  พี่เค้าได้อบรมที่สำนักงานใหญ่ที่ลอนดอนตั้ง 6 เดือนและเป็นคนแรกของตำแหน่งนี้สำหรับสาขาของบริษัทในแต่ละประเทศควรจะต้องมีอย่างน้อย 1 คนและแต่ละสาขาก็มักจะมีอยู่คนเดียวนั่นแหละ ยกเว้นที่สำนักงานใหญ่ในลอนดอนมีคนทำหน้าที่นี้เกือบร้อยคนได้..
ฉันเรียนงานกับพี่เค้าตั้งแต่กลางเดือนมกรา' แค่วันละ 3 ชั่วโมง จากต้นเดือนกุมภา' มาฉันเรียนงานจากพี่เค้าเพิ่มเป็นวันละ 5 ชั่วโมง ฉันเพิ่งเรียนไปกี่ชั่วโมงบินเองเนี่ย !!  ยังอยู่ในอาการมึนตึบ งงงวย เซโลงัง .. ตอนนี้อะไรต่อมิอะไรปนเปกันไปหมดทั้งก้อนสมองน้อยๆ ของฉันแล้ว 

จะทำได้ไหม ? 
.. ก็คิดว่าทำได้แหละ อย่างน้อยก็มีบางส่วนที่ต้องทำ .. มั่นใจว่าทำได้แน่ 
จะทำได้ดีไหม ? 
.. ไม่ค่อยแน่ใจว่ามันจะดีแค่ไหน ยังมีเรื่องที่ต้องไปเรียนรู้เพิ่มเติมใหม่อีกเยอะมากกกก 
 
เดิมทีฉันต้องเริ่มงานใหม่จริงๆ วันที่ 1 มีนา'  วันแรกของเดือนมีนา' เป็นเดือนและวันมีความหมายสำหรับฉันกับการเริ่มทำงานที่นี่ด้วยนะคะ เป็นวันที่ฉันครบรอบการทำงานที่นี่ 8 ปีพอดีแป๊ะ!! จะเริ่มปีที่ 9 กับงานใหม่ซะด้วย น่าตื่นเต้น เร้าใจอยู่ไม่น้อยเลยค่ะ

แต่พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่พี่เค้าจะทำงานแล้ว   ก็พี่เค้าใช้วันลาพักร้อน ลาหยุดพิเศษ และไปก่อนกำหนดตั้ง 10 วัน ..

ท่าทางความกังวลของฉันจะบ่งบอกทางสีหน้าและแววตามากไปหน่อย
พี่คนที่สอนใจเย๊นเย็น เค้าเชื่อว่า ฉันทำได้ และบอกว่าไม่ต้องกังวลอะไรมาก
ทำได้แค่ไหนก็ทำไปก่อน ทำไม่ได้ก็ปรึกษาคนที่สำนักงานใหญ่เอาละกัน (. . " )

ก่อนถึงเดือนมีนา' ฉันเลยต้องทำงานทั้ง 2 แผนกเลย
ฉันกำลังจะกลายเป็นซุปเปอร์วูแมน เร็วๆ นี้แล้ว!!   เฮ้อออออออออออ  ขอถอนหายใจยาวๆ อีกรอบ 

แน๊ะ!!
ฉันกำลังใช้บางส่วนใน 95% ทุกข์และกังวลใจเรื่องของอนาคตอีกหละ

สู้สู้ ..

ฉันขอเพิ่มเติมจากประโยคข้างบนนิดนึง ..

> ความสุขและความทุกข์ของคนเรา 95% มาจากอดีตและอนาคตมีเพียง 5% เท่านั้นที่มาจากปัจจุบัน <

เพราะในอดีตมีเรื่องให้เราหวนไปคิดถึงได้ทั้งสุขและทุกข์ ส่วนอนาคตก็มีเรื่องสุขๆ ที่พร้อมจะยิ้มได้กับวันที่รอคอยเหมือนกันนี่นา      คิดถึงทั้งคู่ : ทั้งสุขและทุกข์ ทั้งอดีตและอนาคต ก็ไปพร้อมๆ กันซะเลย .. แต่ทำสมดุลของความทุกข์และความสุขกับปัจจุบันให้มากขึ้นสักหน่อย ชีวิตของวันนี้คงจะมีความหมาย มีความสำคัญ และยิ้มๆ ไปกับเรื่องราวของแต่ละวันๆ ที่เกิดขึ้นได้มากหน่อย..

.
อย่างไงซะ ..
ฉันก็ต้องขอบคุณทุกอย่างในวันนี้ ที่ทำให้ชีวิตผ่านไปด้วยดีอีกวัน ..

.

.