.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

ที่เดิม จะดีเหรอ ^-^
ไปรับความรู้สึกอะไรมาอีกครับเนี่ย

ทำไมสไลด์ไม่ขึ้นอ๊า!!

ที่เดิม แต่ไม่ใช่เวลาเดิม อาจจะเป็นอีกก้าวที่ทำให้เราเดินต่อไปได้นะคะ เป็นกำลังใจเสมอ

การย่างก้าวไปในเวทีชีวิต ก็นำหลายๆอย่างเข้ามาทั้งปัญหาและความสุข
พอถึงเวลาที่รู้สึกเหนื่อยกับกาารเดิน
ก้าวเร็วเกินไปจนหกล้ม
ลองเดินช้าลงสักนิด เก็บความสุขจากข้างทาง
หรือไม่ก็นั่งพักสักหน่อย
เก็บแรงไว้จนมีกำลังใจเต็มเปี่ยม
...ถึงตอนนั้นก็จะได้เดินอย่างมั่นคงและมั่นใจฮับ

ความรู้สึกเป็นเรื่องยากเกินความเข้าใจ
ลึกลงไปในความรู้สึกยังมีความรู้สึกอื่นๆอีกมากมาย
หวังว่าซักวัน เราจะเข้าใจความรู้สึกเหล่านั้น

แค่เวลาทำให้เรารู้สึก ..
ถึงอะไรบางอย่างที่ไม่แน่ใจ
แต่ตอนนี้มันค่อยๆ ชัดขึ้นเท่านั้นหละค่ะ

The End!
. . .


ว่าแต่ ..
ทำอย่างไงให้สไลด์มันขึ้นละคะเนี่ย
ลองหลายโค๊ตแล้วน๊า ฮือๆ

ความรู้สึก บอกว่าเรายังรู้สึก

กลับมายืนที่เดิม
ดีกว่าเดินต่อไป....
โดยไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวไหมนี่

สไลด์ไม่ขึ้น
เพราะที่เดิม .. ไม่เหมือนเดิมแล้วครับ ;P

แม้เราจะก้าวออกจากเปลือกไปไกลแค่ไหน

แต่สุดท้ายเราก็กลับมายัง ตรงที่เดิม ทุกครั้ง

อือม์ เบื่อ เบื่อหน้าตัวเองชะมัด

รู้ใจตัวเอง ถนอมความรู้ของตัวเอง
ดอกผล ของ การรักตัวเอง(มากกว่าเดิม)

ถูก!!!

ความรู้สึกเพียงน้อยนิดที่คิดว่าได้รับ

แท้ที่จริงอาจมากกว่านั้น

....

ทำตามความรู้สึกเดินไปตามภาพที่วาดวาง

จินตนาการตามความรู้สีก

เดินออกจากจุดยืน

ฝืน...

กลับมายืนที่เดิมคงดีกว่า

ดีนะคะ ที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็ยังมีเปลือกให้อยู่

เราเองยังไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงเลย
.....

...

..

อ่านผ่านๆ เหมือนไปหลงคารมหนุ่มประมาณ หมาหยอกไก่แล้วคิดเข้าข้างตัวเอง

พอตั้งใจอ่าน อาจเป็นปรัชญาการใช้ชีวิตในระดับที่กระผมมิอาจเข้าใจ

ไว้ดูสไลด์ได้ค่อยมาเม้มอีกมีละกัน

^
^
อ่านคอมเม้นท์เฮียบี 2-3 เอนทรีหลังๆ นี่นะคะ
ตกใจทุกทีเลยค่ะ . ไม่ใช่สันหลังวูบหรอกนะคะ
บางทีขำค่ะ เฮียตอบนำ ชี้ไปทางที่เรายังไม่ได้
คิด เลยเกิดอาการ เอ๊ะ! หรือเราเป็นอย่างนั้น
แล้วไม่รู้ตัวเองนะ ..

เอนทรีนี้ท่าจะเขียนแล้วอธิบายลำบากค่ะ
เวลาคิดเยอะตัวหนังสือมันออกมาน้อยน่ะค่ะ
เลยได้มาเป็นแคนโต้ งง ๆ ไม่กี่บท ^^

แต่เรื่องที่มีอยู่ในใจน่ะมีอยู่ เขียนเก็บไว้พอดีกับ
เวลาที่มันมีอะไรเกิดขึ้น ไว้เตือนความจำตัวเอง
อย่างนึงเท่านั้นละค่ะ มีแอบเก็บ # 13 ที่เขียนไว้
เองไม่บอกใครไว้ด้วย นั่นหละประเด็น เอิ๊กกกกก


เราไม่ชอบคนโกหกน่ะค่ะ เลยรู้สึกช๊อตๆ กับเรื่อง
บางเรื่อง กับคนบางคน ..
บางครั้งการนิ่งเงียบ... ก็เป็นการโกหกอย่างนึง
เราคิดอย่างนั้นอ่ะค่ะ คิดไปแล้วด้วย
.. แค่รู้สึกว่าตัวเองโง่ๆ ไปหน่อยน่ะค่ะ


เอนทรีงงๆ แบบนี้ คิดว่าจะเก็บไว้ไม่นานนัก
แต่วันนี้ไม่มีอารมณ์เขียนเรื่องอื่นมาอัพเดจใหม่ ..


ปล. ไม่มีสไลด์ให้ดูหล่ะค่ะ
อัพไม่ขึ้น หมดความพยายาม ไม่อัพเลยแล้วกัน ..

ราตรีสวัสดิ์นะคะ ^^

กลับไปที่เดิมสักพักก็อาจจะดี

ฉันเองก็กลับมาอยู่กับตัวเองที่เดิมแล้วเหมือนกัน

คิดว่าคุณหมูดีคงคิดไปในแนวนั้น แต่ไม่รู้ตัวเอง



กำลังจะเลิกงาน แวะมาราตรีสวัสดิ์ คาดว่าวันนี้กลับถึงบ้านคงหลับยาว... นอนไม่พอมาหลายวันแล้ว

มีงานต่ออีกแล้ว....

หากคุณเป็นกล้วย ,, จะอย่างไร ก็ต้องเข้าปากช้าง ,,
(เฮ้ ,, นั่นมันอ้อย ต่างหาก) ,,
อ่อ ใช่ ,,

โอเค ,, ผมขอโทษ ,, ผมจำผิด ,,

,,

ไม่มีใครเล่นกับความรู้สึกของเราได้หรอก ,,
หากเราไม่ให้เล่น ,,

ก็อย่าให้เค้าเล่นง่ายๆสิ ,,
(ทำยากอยู่เหมือนกันนะ) ,,

เดินหน้าต่อไป จะดีกว่า

ปล่อยให้สิ่งที่ผ่านเข้ามา
เป็นครู...

เจอบ่อย ๆ ค่ะ..

"ไม่ได้โกหก แต่ไม่ได้บอก"

เฮ้อ..

ใช่ที่เดิมที่ใหน
ใช่เวลาเดิมก็เปล่า
แค่...จิตใจที่ยังคงซึ่งความรู้สึก และความกลัวอย่างเดิม
สู้ดีก่าน่ะ...สู้ๆๆ

ที่เดิม แต่อาจผิดเวลไปหน่อยเนอะ ไม่ได้มาตั้งนาน คิดถึงค่ะ อิอิ

ดอกน้ี้คงกลิ่นหอมเย้ายวนที่สุด

อา...
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ

whoam! คุณพี่ด๋อยของน้องวรรณ
นานๆ มาที หายไปนานจริงๆ นะ คิดถึงเหมือนกันค่ะ
หายไปทั้งพี่ทั้งน้องเลยอ่ะ

สู้ครับ! เป็นอีก 1 แต้ม สำหรับกำลังใจนะ ^^

ยังดีที่สามารถเขียนสิ่งที่มาจากความรู้สึกได้