.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

ฉันจำคำคุณประภาส ชลศรานนท์ได้เสมอ
ปัญหามีอยู่ 2 อย่าง คือปัญหาที่แก้ได้ และปัญหาที่แก้ไม่ได้ แก้และปล่อยมันไปตามครรลอง แล้วเวลาจะพามันผ่านไปเอง

ปล่อยให้มันเป็น อย่างที่มันเป็น

ถ้าเราไปแก้มัน และแก้ได้ นั่นแหละ คือการปล่อยให้มันเป็น อย่างที่มันเป็น

คือทำที่ทำได้หละมั้งฮะ ผมก็งงๆ

อ่าน entry วันนี้แล้ว
ทำให้ หัวใจ ที่กำลังย่ำแย่
(และดูเหมือนจะแหลกสลายของฉัน)
รู้สึกดีขึ้นมาบ้างค่ะ

@ ปัญหาทุกอย่างมีทางออกเสมอ @

พยายามนึกถึง ปัญหาที่แก้ไม่ได้ .. และปล่อยได้ยาก
บางทีมันก็มี .. และยังนึกเห็นใจคนที่เจอ

เมื่อเร็วๆนี้ .. มี"คนไม่รู้จัก" คนนึงกำลังจะย้ายงาน
ระหว่างนั้นไปตรวจเลือด พบว่ามีเลือด + เจ้าตัวอายุย่าง 30
พึ่งรู้ตัวในวันนั้น พร้อมๆกับบริษัท ที่จะรับเข้าทำงาน ..

ผลจะเป็นอย่างไรไม่รู้ แต่เชื่อว่าผลตรวจเลือดใบนั้นคงพลิกชีวิตได้เลย
ถ้าลอยอยู่บนอ่างอารมณ์ที่ไม่นิ่งพอ ..

บางที มันก็มีนะ .. เรื่องที่ปล่อยได้ยาก ..
อยากให้ปล่อยได้จัง ^-^

ปล.ยังบ่นถึงคุณหมูดี กับไอ่คุณนุชอยู่ว่าไม่รู้เป็นอย่างไรบ้าง
เห็นมา comment ที่บล๊อกก็รู้สึกคงจะดีขึ้น ..
เพราะคุณนุชให้ความเห็นไว้ว่า

คงไม่มีใครใช้เท้าเล่นเน็ต -_-'
เหมือนอย่างผม .. T-T

ฮะฮ่า
ขำบทสนทนาระหว่างคุณลิงใจดีกับคุณนุชค่ะ
ขำที่คุณนุชตอบมากกว่า

หายดีรึยัง
ต้องบอกว่ายังไม่หายดีเป็นปลิดพริ้ง
ขาทั้งสองข้างยังคงบวมอยู่บ้าง เป็นหย่อมๆ
เดินได้ แต่เดินมากๆ เดินไกล (กว่า 500 เมตร)
จะปวดขาหนึบๆ ทันที ยังปวดหัวเข่าเวลาก้าวเร็วๆ
เวลาหายใจแรง ที่เคยฟกช้ำตรงหน้าอกตอนบน
ฝั่งซ้ายรู้สึกเจ็บๆ อยู่ค่ะ

ขอบคุณที่เป็นห่วง ถามไถ่นะคะ

ขาเจ็บ แต่ใช้มือคีย์แป้นคีย์บอร์ด คล่องปรือออเหมือนเดิมค่ะ

เพราะต้องเข้มแข็งมาก ๆ มาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นในช่วงวันวัยหนึ่ง จึงค้นพบด้วยตัวเองว่า

บางปัญหาต้องปล่อยวางมันไว้ แล้วเวลาจะจัดการกับมันเอง

ตอนนั้นเป็นตอนที่พี่รู้สึกว่าตัวเองฉลาดมากกกก...

มีคนเคยบอกผมว่า
ความทุกข์ของคนเรา 95% มาจากอดีตและอนาคต
มีเพียง 5% เท่านั้นที่มาจากปัจจุบัน

ปัญหาถ้าเรารู้ว่าแก้ได้ ก็ไม่ต้องไปทุกข์ ไม่ต้องไปเครียดกับมัน
ส่วนปัญหาที่รู้ว่าแก้ไม่ได้ ก็รู้อยู่แล้วว่าทำอะไรไม่ได้ จะไปทุกข์ จะไปเครียดกับมันทำไม



ปล. คุณครับ สุขภาพไม่ค่อยดีอย่านอนดึกนักซีครับ

แต่บางที มันก็น่ากลุ้มจริง ๆ นะครับ

ผมใช้วิธี ปล่อยวาง ถ้ามันเป็นเรื่องของตัวผมเอง

แต่ถ้ามีคนมาเกี่ยวข้องด้วยอีกสัก 1 คน ผมก็จะต้องหาวิธี ดิ้นรน สุดฤทธิ เพื่อ clear ปัญหานั้น ๆ ให้ได้

...ต้องผ่านไปได้ด้วยดี เนอะ

ทำท่างี้ เลือดลงหัวแหงๆ

นึกถึงแหวน โซโลมอน อีกแล้ว..

แล้วสิ่งนั้นจะผ่านไป..

ผมมักจะพูดกับน้องที่ทำงานบ่อยๆเหมือนกันว่า
ปัญหาน่ะมันอยู่ที่ว่าเรารู้ว่ามันเป็นปัญหาหรือเปล่า
ถ้าเราไม่รู้หรือรู้แต่เพกเฉยกับมันนั้นเป็นปัญหาใหญ่
เมื่อรู้ปัญหาแล้วจะแก้ได้ไม่ได้มันก็อีกเรื่องนึ่งเหมือนขพี่จิกบอกปัญหามีแก้ได้และไม่ได้แก้ไม่ได้ก็ต้องปล่อย

แต่อย่างที่ลิงใจดีบอกก็น่าคิดน่ะ
"ปัญหาที่แก้ไม่ได้ .. และปล่อยได้ยาก"เราจะผ่านไปอย่างไร คงต้องยอมรับมันให้ได้เสียก่อนมันอยู่กับว่าเรายอมรับมันได้เร็วแค่ไหน

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ

ธรรมมะ แท้ๆ

จะเครียดทำไม ก็ยิ้มเข้าไว้

ฉันใช้คำว่า ขา ตะหาก มะใช่เท้าซะหน่อย

ยิ้มว่าทุกคนก็มีปัญหาเล็กใหญ่ไม่เท่ากัน บางทีเราก็เป็นคนขอคำปรึกษา แต่บางทีเราก็เป็นคนให้คำปรึกษา

แต่ที่แน่ๆ คนเดียวหัวหาย หลายคนเพื่อนตายค่ะ!

มีเพื่อนคุยด้วย ปัญหาก็จะคลี่คลายลงค่ะ.....^-^

Time will tell

นั่นสินะ, กลุ้มไปทำไม อยากเริงร่าเหมือนตัวนั้นจัง

สุขสันต์วันศุกร์เช่นกันค่ะ

ปล่อยไว้ หรือทิ้งมันไป
สิ่งที่ช่วยแก้จริงๆ น่าจะเป็นเวลามากก่า
เพราะปูยังคงเชื่อว่าเวลารักาทุกอย่างอยู่น่ะค่ะพี่

ก็จริงนะคะ ปัญหาทุกปัญหามีทางแก้
แต่บางทีเราก็ไม่อยากทำอย่างนั้นซะอย่างงั้น มันก็เลยยังเป็นปัญหาอยู่

เวลามีปัญหา มักจะเลือกแก้ที่ใจตัวเองก่อนค่ะ

เมื่อใจหมดปัญหา

ปัญหาทุกอย่างก็หมดไปจากใจ งงมั๊ยคะ

เวลาทำงานและเจอกับปัญหากก็ชอบพูดกะเพื่อนพูดกะตัวเองว่า

"ศิลปะคือการแก้ปัญหา" และก็จะทำงานกันต่อไปจนกว่าจะแก้ปัญหาเสร็จ

แต่ปกติที่เวลาแย่ๆๆกะความรู้สึกไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่

ก็จะบอกตัวเองว่า

"เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีเอง"
และก็ปล่อยมันไป

มันโลงเลยทีเดียว
ดีก็ดีไป
แย่ก็ยอมรับ
ปัญหามันก็น่าจะอยู่ที่ใจเราว่าจะเดินต่อรึหยุดเพื่อให้ล้มเหลวหรือสมหวังก็น่าจะอยู๋ที่ใจเราเอง

มาอีกแล้วค่ะ

เห็นด้วยค่ะ..
ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ไข
ถ้าแก้ไม่ได้..เฝ้าดูแล้วปล่อยให้มันคลี่คลาย

ปัญหา..มีด้วยกันทุกคน
เล็กใหญ่..ต่างกันค่ะ
แต่หลังจากที่ปัญหาคลี่คลาย
ไม่ว่าจะแบบใด
แต่สิ่งที่เราได้รับตามมา..คือความแข็งแรงค่ะ

คุณมู๋ดีคะ
เข้ามาตอนเที่ยงแล้วครั้งนึง
ทุกครั้งจะมองหาเอนทรีใหม่ๆ
แต่วันนี้ขอสารภาพค่ะ
เลือกที่จะเข้า Friendship ที่เซนไปเมื่อวานก่อนเลย
เซอไพรส์.......
ดีใจมากๆ เลยค่ะ ที่เห็นคุณมู๋ดีตอบกลับมาด้วย
(ถ้าดูจากเวลา..ห่างกันไม่นานเลยค่ะ)
เพราะมันเป็นการเข้ามาฝากตัวหนังสือครั้งแรก
แล้วก้อที่แรกด้วยค่ะ
ก้อได้รับการต้อนรับที่อบอุ่น..จากเจ้าของบล๊อก
ขอบคุณจิงๆ ค่ะ

ออกไปทำธุระตอนบ่าย
นั่งอยู่บนรถ..นึกถึงคำพูดที่ตัวเองฝากไปเมื่อวาน
กับที่คุณมู๋ดีตอบกลับมา
ยิ้มคนเดียวอีกแล้วค่ะ

หายไวไว นะคะ ^^a

ปล่อยมันไป ในที่นี้ คงไม่ใช่ปล่อยไปเฉยๆ
แต่ปล่อยให้จิตใจสงบ ให้มีสติ ให้มีโอกาสเพื่อจะแก้ไขให้มันดีขึ้นใช่มั๊ยคะ?

แก้ไม่แก้ ..
ดีเอ่ย ..
มีไว้ .. คงอยู่ .. เขวี้ยงทิ้ง
ขอให้มีความสุขครับ ..

คนจิตป่วยอย่างผมไม่ค่อยมีปัญหาครับ

เพราะไม่ชอบเอามาคิดทิ้งๆไว้ถ้ามันผ่านไปก็ช่างมัน


ถ้ามันแก้ไม่ได้จริงๆก็ฟ้องพ่อ

๐ คุณนุช ..
จำคำพี่จิกได้แม่นจังค่ะ
พี่จิกมีหนังสือออกมาตั้งหลายเล่มนะคะ คำพูดคำ
เขียนก็คมคายๆ ทั้งนั้น
...

๐ คุณ iMase ..
อืมม เข้าใจค่ะ ทำได้เท่าที่ทำได้ดีที่สุด เต็มที่แล้วก็
ถือว่าสุดกำลังแล้ว ที่เหลือแก้ไม่ได้ หรือทำไม่ได้ไป
กว่าที่ทำอยู่นั้นแล้ว ก็ปล่อยมัน ให้เวลามันคลี่คลาย
ไปเองอย่างนี้ใช่ไหมคะ เข้าใจตรงกันรึปล่าวน๊า ^^
...

๐ คุณ Diary love ..
เปิดไปบ้านคุณแล้วนึกถึงคุณนิวส์ หรือเป็นคุณนิวส์คะ
ปัญหาทุกอย่างแก้ได้เท่าที่แก้ละค่ะ ที่แก้ไม่ได้ ปล่อย
ให้มันเป็นไปอย่างนั้น เป็นอีกทางออกนึงที่ใช้เวลาพา
เรื่องราวผ่านไปจากตรงหน้า
...

๐ คุณลุงใจดี ..
ชีวิตและการดำเนินชีวิตมันไม่มีสูตรตายตัว ชั่ง ตวง
วัด .. ให้เท่ากันก็ไม่ได้ จะเอาไปเป็นพิมพ์เดียวกัน
ก็ไม่ได้หรือได้ก็ไม่เหมือนซะทีเดียว .. ยากแค่ไหนที่
จะดำรงชีวิตอยู่ให้ได้ดีๆ ก็ต้องทำ
...

๐ พี่โฮห์ม ..
ฉลาดจริงๆ แหละค่ะ ฉลาดในการบริหารจัดการชีวิต
ตัวเอง ภูมิใจดีอ่ะค่ะ แบบนี้ในวันที่มองย้อนกลับไป
ชื่นใจเนอะ ^^
...

๐ คุณจิปาถะ ..
ชอบประโยคที่คุณจิ เขียนมาก 5% เท่านั้นที่เป็นทุกข์
ที่มาจากปัจจุบัน !! จริงตามนั้น แต่คนเราไม่ค่อยได้
นึกคิดกันนักหรอก เวลาทุกข์มันก็รู้สึกทับถมกันมาอยู่
นั่นเอง รายล้อมไปรอบตัว ..

ปล. คุณจินี่ ได้แต่ยิ้มแฮะๆ ก้มหน้าแล้วก็ได้แต่ยอมรับ
ว่านอนดึกจริงๆ พยายามจะหลับแล้ว แต่ตาค้างอ่ะค่ะ
คุณจิ มาตอบโพสต์ # 7 ตอนเวลาตี 3 เกือบครึ่ง
ก็นอนดึก (มาก) ใช่เล่นนะคะนั่น
...

๐ คุณ Snare ..
เข้าใจในความกลุ้มแบบมีปัญหาอย่างนี้ค่ะ บางครั้งที่
แก้ก็ไม่ได้ และยังต้องห่วงใยคนที่มาเกี่ยวข้องอีก มัน
ก็ทุกข์มากกว่าปกติไปเท่านึง แต่ก็ต้องแก้ไขหรือเลือก
ที่จะปล่อยไปจริงๆ นะคะ
...
๐ คุณฟุ้ง ..
มันเหมือนสัจธรรมอย่างนึงอ่ะเนอะ
............... แล้วสิ่งนั้นจะผ่านไป

๐ คุณข้าวไข่เจียว ..
เอิ๊กกกก รูปนี้เด็กหัวเราะได้ใจ มีความสุขมาก
ชอบตุ๊กตาหมีที่ก็จับกลับหัวเหมือนเจ้าของ ขำดีกับ
ความช่างคิดของคนถ่าย คนถูกถ่ายด้วย น่ารักๆ
...

๐ คุณโคลนตม ..
เรื่องที่ทำเต็มที่แล้ว หรือเกินความสามารถที่จะ
เปลี่ยนแปลงแล้วจริง ๆ อย่างเรื่องที่คุณลิงเล่านั้น
เป็นเรื่องเศร้า ที่เปลี่ยนแปลง หรือ แก้ไขจากปัจจุบัน
ไปที่ต้นเหตุไม่ได้แล้ว มันเป็นผลออกมาแล้ว ต้องอยู่
ที่ว่าจะทำอย่างไงต่อ .... เศร้านะ คงช๊อก!
...

๐ คุณฝ้าย - friday , คุณ nomorebrain , คุณรักเร้น ..
มันเป็นอย่างนั้น ..
เราว่าจริงๆ ทุกคนก็รู้ เพียงแต่ความทุกข์ใจที่ได้
เจอะเจอ .. ทำให้ใจไม่นิ่ง สับสน ร้อนรน วุ่นวาย
เรื่องที่พูดง่าย แต่ปฎิบัติให้ได้ผลจริงๆ ยาก
เอิ๊กกก เราก็เป็นนะคะ ใจร้อนรนเนี่ย ..
ต้องคอยเตือนตัวเอง !!
...

๐ คุณนุช ..
อ่านคุณลิงตอบ แล้วอ่านของคุณนุชโต้ ..
อ่านแล้วขำค่ะ พาอารมณ์ดีนะคะ
เวลาต่อปากต่อคำกันเอง สงสัยไม่มีใครยอมใคร :P
...

๐ น้องยิ้ม ..
พี่เป็นคนนึงที่มักจะได้รับฟังปัญหาของเพื่อนๆ
น้องๆ รอบตัว .. แต่พี่เป็นที่ปรึกษาที่ไม่ดีเลยค่ะ
หลายเรื่องไม่รู้จะแนะนำอย่างไง ไม่รู้ว่าเรื่องราว
เริ่มมาจากไหน แล้วควรจะไปทางไหนต่อ .. อาจ
เพราะไม่ได้รู้เรื่องของเค้าทั้งหมด
สิ่งที่ทำได้ดีส่วนใหญ่จะเป็นผู้ฟังที่ดี หรืออาจจะ
สามารถทำได้เท่านี้จริงๆ
...

๐ คุณหมอเชน .. ๐ คุณบิว .. ๐ คุณปู ..
- เวลา - เป็นพระเอก/นางเอก ตลอดกาลเน๊อะ : )
...

๐ คุณ ~[I] am Hell [Angel]~
เป็นปัญหาอยู่ เพราะไม่ยอมแก้ อันนี้น่ากลุ้มไปอีกแบบ
ไม่รู้ว่าจะทำได้หรือทำไม่ได้ แต่ไม่ถูกเริ่มทำ ปัญหานี้
อมตะนิรันดรกาลค่ะ : P
...
๐ คุณจี้ ..
เมื่อใจหมดปัญหา ปัญหาก็หมด
เพราะทำใจ ยอมรับ กับเรื่องที่เกิดได้แล้ว
แล้วเลือกแล้วว่าจะให้เป็นไปอย่างไร
อย่างงั้นใช่ไหมคะ ?
...

๐ คุณ longkhong ..
ชีวิตและการดำเนินชีวิต เป็นศิลปะที่อยู่ในมือเรา
ฟิ้วววว~
พูดเหมือนเข้าใจโลกมากซะงั้น ปล่าวหรอนะคะ
ใครๆ ก็พูดอย่างนั้น .. โลกของเรา อยู่ในกำมือเรา
เราก็ต้องจัดการให้มันดีๆ ให้มันเป็นรูปเป็นร่างสินะ
...

๐ คุณแป้งทอด ..
อิอิ มาอีกแล้ว ~~
ด้วยความยินดีและขอบคุณที่แวะมาทักทายกัน
ถ้ามาแล้วไม่คุยกัน ไม่ทิ้งตัวหนังสือไว้สักนิด
ก็ไม่มีทางรู้ว่ามาสิ จริงไหมคะ ^^

อย่าลืมนะคะ .. เปิดบลอคเมื่อไหร่
แวะมาบอกด้วยนะคะ
...

๐ คุณเมโลดี้ ..
อู๊ยยยย หายไปไหนนานเลยคะ
ที่บลอคก็ทิ้งไว้นานด้วยนะคะ ไม่เห็นค่อยอัพบ่อย
คิดถึงนะ ^^

เห็นอัพบลอคใหม่แล้ว เดี๋ยวแวะไปชมดาวที่บ้านโน้น
...

๐ คุณคนที่เดินผ่าน ..
เย้! .. ตามนั้นละค่ะ > มีไว้ คงอยู่ เขวี้ยงทิ้ง <
ทำได้ ทำใจได้ ยอมรับได้ .. ก็มีความสุข : )
ขอให้มีความสุขเช่นกันค่ะ
...

๐ คุณ azlaz ..
เอิ๊กกกก แก้ไม่ได้ฟ้องพ่อ !! อืมม ดีๆ
...

คุณ moodee ขยันตอบทุกคนเลยนะครับ
อย่างนี้มีปัญหา ก็ไม่ต้องกังวลครับ
เดี่ยวก็มีคนมาช่วยเยอะแยะครับ

ถูกกกกก ครับผม

แต่ว่าความอดทน (ใจเย็น) ของเรานี่สิ ที่น่าห่วงกว่า

เพราะระหว่างที่รอให้ปัญหาคลี่คลาย อาจใจขาดตายก่อนก็เป็นได้....