.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

. 

เราใช้ชีวิตแต่ละวัน ใช้กันเพลินๆ น้อยครั้งที่จะนึกคิดว่า .. ในนาทีต่อไปจะเป็นอย่างไรบ้าง    

จากประสบการณ์อุบัติเหตุครั้งที่ผ่านมา .
เพื่อนฉันคนนึง บอกว่า เข้าใจคำว่า " เสี้ยววินาที " จริงๆ นิดเดียวเท่านั้น 
ใจหาย  ถ้าเรื่องร้ายแรงกว่านี้ เสี้ยววินาทีนั้นพลิกไปอีกสถานการณ์นึง ... คนข้างหลังจะเป็นอย่างไร 

ตัวฉันเองไม่กล้าโทรศัพท์กลับมาบอกคนที่บ้านว่า เกิดอะไรขึ้นระหว่างการเดินทางจากกาญจนบุรี จนกระทั่งเดินทางปลอดภัยมาถึงกรุงเทพฯ เรียบร้อยแล้ว .. ตอนที่บอกกับแม่ แม่เสียงสั่น ฉันรู้ว่าแม่ร้องไห้ด้วย แต่ก็ดีใจที่ฉันกลับมาโดยสวัสดิภาพ แม้จะสภาพไม่ค่อยเหมือนเดิมก็ตาม โชคดีที่ไม่มีอะไรร้ายแรงนัก ..

. 

เช้านี้ไปใส่บาตรกับแม่ตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง
ตัวฉันที่คิดว่าเดินได้ดีแล้ว เพราะเดินวนๆ อยู่แต่ในห้องได้สบายดี  เช้านี้ต้องเดินออกมาข้างนอก ทั้งขึ้น-ลงบันได อาการบ่งบอกว่า ยังไม่ค่อยดี  แม่บอกว่า แล้ววันนี้ยังอยากจะไปทำงานอีก ไม่ต้องไปหรอกพักต่ออีกวัน 

หยุดงานต่ออีกหนึ่งวัน  3 วันเข้าไปแล้ว 
เพื่อความสบายใจของแม่  ไม่อยากให้แม่กังวล จะไม่ดื้อแพ่ง สัญญาว่าจะกินยาตามที่หมอให้จนครบ  กินยาที่แม่เอามาให้จนหมดด้วย 

.

.

โชคดีและขอบคุณที่แต่ละนาทียังมีชีวิตอยู่ .. เพื่อทำสิ่งต่างๆ อย่างที่คิดและตั้งใจอยากจะทำ

.

ทุกนาทีพลิกชีวิตคนเราได้เสมอ
ทำให้ต้องใช้ทุกวันให้ดีที่สุด
และไม่โกรธใครในตอนที่แยกจากกัน
เพราะอาจจะไม่ได้กลับมาขอโทษอีกแล้ว

คำที่ " คุณโอ๋  -  ท้องฟ้าจะปกป้องเรา "        เขียนไว้ในคอมเม้นท์ เอนทรีก่อนหน้านี้

.

บางครั้งที่ผ่านมาตัวเราเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่า อาจทำอะไรให้ใครไม่พอใจ อาจจะไม่ได้มีโอกาสกลับมาขอโทษ  ขณะเดียวกันอาจไม่มีโอกาสได้ทำหรือได้พูดในสิ่งที่ต้องการทำและต้องการพูด .. ทุกนาที พลิกชีวิตคนเราได้เสมอ จริงๆ     

ฉันทำอะไรให้ใครไม่พอใจรึปล่าวนะ ?  ไม่รู้เหมือนกัน ..  ( หากมี )  อันเนื่องมาจากความไม่ตั้งใจหรือคาดการณ์ไม่ถึง .. นาทีนี้ ฉันอยากจะบอกว่า  " ฉันขอโทษ "    

.. 

ขอขอบคุณทุกๆ คนอีกครั้งนะคะ สำหรับความห่วงใยและความปรารถนาดีถึงกันในเอนทรีก่อน ..

...