.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

. 

นานแล้วค่ะ หลายปีมากแล้ว ที่ผ่านพ้นช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่ได้ทำอะไรอย่างนี้ด้วย .. ฉันอยู่ชมรมที่มีงานค่ายอาสาพัฒนาปีละครั้ง ฉันเคยไปค่ายมา 4 ครั้งด้วยรสชาดงานค่ายแต่ละปีต่างกันไปตามเวลาเมื่อวันที่ฉันเป็นน้องและวันที่ฉันเป็นพี่  เวลาที่ต่างกันเพื่อนร่วมทางที่ต่างไป มันมีอะไรที่ได้ให้ ได้รับแตกต่างกันอยู่เยอะทีเดียว แต่ที่เหมือนๆ กันคงจะเป็นความสุข ประสบการณ์ดีๆ ทำให้นานแค่ไหน ก็ประทับใจไม่เคยลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่ละค่าย แต่ละครั้งเลย .. 

ช่วงพักเที่ยงของฉันในร้านขายข้าวราดแกง ตึกแถวใกล้ๆ กับที่ทำงานฉันเอง .. น้องนักศึกษาถือกล่องกระดาษสี่เหลี่ยม เดินเข้ามาระหว่างที่คนในร้านกำลังต่างทานอาหารกัน น้องบอกเรื่องราวกิจกรรมงานค่ายและขอรับบริจาคแล้วแต่ศรัทธา .. ฉันหยิบเงินในกระเป๋าสตางค์ให้อย่างเต็มใจ .. จริงๆ แล้วที่ผ่านมาก็เคยเห็นน้องๆ แต่งชุดนักศึกษาร้องเพลง เล่นกีต้าร์  ตีกลองบองโก ริมฟุตบาธหรือใกล้ๆ กับทางขึ้น-ลงสะพานลอยคนข้าม ฉันมักจะร่วมสมทบทุนงานค่ายของน้องๆ แต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่เดินผ่านหรือได้เห็นหรอกนะคะ ขึ้นอยู่กับจังหวะและความสะดวกเวลานั้นๆ ด้วย .. 

ฉันคิดถึงสมัยออกค่ายอาสาพัฒนาฯ ที่ฉันเคยผ่านมา .. ช่วงก่อนจะมีกำหนดการไปค่ายกัน พวกเราช่วยกันหาทุนเพื่อไปออกค่ายด้วย   โชคดีนิดหน่อยที่ได้เงินจากกองกิจกรรมบ้างแต่ก็ไม่มากนัก บางส่วนเป็นเงินที่ได้จากเพื่อนๆ ที่สมัครไปออกค่ายด้วยกันก็ไม่ได้เยอะมาก .. ฉันเคยไปออกค่ายครึ่งเดือน ค่าใช้จ่าย ค่าเดินทางที่ร่วมกิจกรรมค่ายครั้งนึง 79 บาท น่าจะเป็นครั้งน้อยที่สุด ซึ่งน้อยมากนะคะ สำหรับการใช้ขีวิตที่ไหนสักแห่งถึงครึ่งเดือน ..

ตอนโน้นเรามีขอสปอนเซอร์จากบริษัทต่างๆ  อย่างเช่น บริษัทปูนซีเมนต์  เครือสหพัฒน์  และสำนักพิมพ์หนังสือบางแห่ง .. เรามีพิมพ์จดหมายเป็นเรื่องเป็นราว มีชื่อโครงการ มีวัตถุประสงค์  วัน-เวลา  สถานที่ที่จะไปค่าย .. เราไม่ได้ต้องการเฉพาะเงิน งานค่ายที่ทำไปเป็นงานก่อสร้างอาคาร  ถังเก็บน้ำฝน  ส้วมซึมในหมู่บ้านไกลๆ ที่ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีน้ำประปาใช้  .. บางครั้งเราก็ได้อุปกรณ์ในการก่อสร้างมา  ได้อาหารแห้ง หรือได้หนังสือไปฝากเด็กๆ ในหมู่บ้านไว้อ่านเล่นๆ  ไม่ใช่ทุกครั้งที่เราจะโชคดีอย่างนี้ แต่ยังพอมีผู้ใหญ่ใจดีอยู่บ้าง ..

ฉันชอบเวลาที่พวกเราหลายๆ คนช่วยกันสกีนเสื้อยืด  ทำสติ๊กเกอร์  ทำสมุดไปขาย .. เราขายของเกินราคาที่มันควรจะเป็นด้วยค่ะ แต่เจตนาเป็นการแลกเปลี่ยนสิ่งของเล็กน้อยนั่นกับเงินเพื่อนำมาสมทบทุนมากกว่า .. สติ๊กเกอร์ใบเล็กๆ เท่าที่รองแก้ว ขายราคาใบละ 15 บาท  ต้องขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ช่วยกันออกแบบสติ๊กเกอร์ ข้อความบนสติ๊กเกอร์ บนเสื้อสกีน หรือปกสมุดที่บอกเรื่องโครงการค่าย วันเวลา ที่ไหนสั้นๆ  ทำให้บางครั้งเราได้เงินสมทบทุนมากกว่าราคาที่กำหนดซะด้วย พวกเรามักจะตอบแทนกลับด้วยรอยยิ้มกว้างๆ พร้อมคำขอบคุณจากใจ ..

ฉันเคยได้ยินเสียงจากคนที่เดินอยู่ใกล้ๆ ริมทางเดินบนถนนซีเมนต์เดียวกันนี่โดยบังเอิญว่า " เด็กๆ พวกนี้ทำไมมาทำอะไรอย่างนี้ ... "  ฉันเคยได้ยินแล้วผ่านเลยไป .. จนกระทั่งวันนี้เสียงจิ๊จ๊ะลงในลำคอเหมือนจะหงุดหงิดน้องนักศึกษาที่ถือกล่องพูดๆ อยู่ตรงหน้าของคนที่นั่งทานอาหารโต๊ะข้างๆ ดังขึ้นมา   กลายเป็นว่าฉันแอบหงุดหงิดเค้าแทนซะนี่ ..
 
ฉันมีความเชื่อว่าน้องๆ ที่ถือกล่องมาเรี่ยไรเพื่อสมทบทุนงานค่าย เอาไปใช้งานค่ายเอาไปทำกิจกรรมกันจริงๆ 
แต่นึกสงสัยขึ้นมาว่า ..
ก่อนจะเป็นค่ายอาสาพัฒนาชนบทของน้องๆ วิถีของงานค่ายอาสาฯ ในปัจจุบันนี้
มันต่างกับ " สมัยเมื่อฉันออกค่ายอาสาฯ.. " ไปมากแค่ไหน ..................... 

.

. ดอกไม้ให้คุณ ~ น้าหงา - คาราวาน

..