.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

เมื่อกลางปีที่แล้ว แผนกของฉันมีน้องใหม่มาร่วมงานในเวลาใกล้เคียงกันถึง 7 คน  ต่างคนต่างมา ต่างคนต่างเก่งมากน้อยต่างกัน .. ตั้งแต่ทำงานมายังไม่เคยได้คนทำงานครบตามที่ต้องการไว้นานๆ เลย ส่วนมากอยู่กันแค่ 6-7 คน คนใหม่ๆ เข้ามาสัก 2 ปี ก็โบกมือบ๊ายบายจากกันไป ..

เรา 3 คน หมายถึง .. ฉัน เพื่อนและน้องอีกคนที่ทำงานอยู่ด้วยกันมากว่า 7 ปีแล้ว  อยากให้คนที่รับเข้ามาใหม่ๆ นอกจากทำงานได้แล้ว ก็อยากจะให้ทำงานด้วยกันไปนานๆ หากมันเป็นงานที่เค้ารักที่จะทำ .. บรรยากาศของการทำงาน เพื่อนร่วมงานฉันว่ามันก็เป็นส่วนช่วยให้คนอยากทำงานร่วมกันมากขึ้น ซึ่งมันคงไม่ใช่ทั้งหมด เป็นส่วนเดียวไม่มากนัก แต่คิดว่าก็สำคัญเหมือนกัน..

- เด็กใหม่เยอะจัง -  เราร่วมกันเปรยกึ่งหนักใจว่า มันจะรอดไหม ทีมให้เป็นทีมมันจะรอดไหม ? จำไม่ได้แล้วว่า " การเล่นบัดดี้ " ใครเป็นคนเริ่มคิด และแล้วการเล่นบัดดี้ในแผนกฉันก็เริ่มขึ้น แผนกฉันมีกันอยู่ 14 คน มีเพื่อนต่างแผนกที่สนิทกันด้วยอีก 2 คนมาร่วมเล่นบัดดี้ด้วย .. การเล่นบัดดี้ครั้งนี้ นอกจากจะเล่นสนุกๆ แล้วยังแอบแฝงด้วยอุบายเล็กๆ ที่ต้องการให้น้องๆ สนิทกันเร็วขึ้นและช่วยเหลือกัน เพราะอยากให้ทีมเป็นทีมอย่างที่หวัง หวังจะให้เป็นทีมดีๆ ด้วย .. 

พวกเราเล่นบัดดี้กันตั้งแต่เดือนตุลา' แล้วไปเฉลยกันหลังปีใหม่โน้น .. เวลา 3 เดือนนานพอดู  ฉันว่าการเล่นบัดดี้เมื่อปีที่แล้ว ประสบความสำเร็จมากเกินคาด พี่สนุก น้องก็สนุก .. พวกเราตกลงกันว่าจะมีการทายก่อนเฉลยว่าใครเป็นบัดดี้ตัวเอง ใครทายถูกมีรางวัล ทายผิดมีทำโทษ ทำให้มีการอำกันซะเยอะ การดูแลใส่ใจกันและกัน เลยไปถึงใส่ใจคนที่ไม่ใช่บัดดี้ตัวเองด้วย  เพื่อเป็นการหลอกล่อให้บัดดี้จริงๆ ทายไม่ถูก .. ของเล็กๆ น้อยๆ ถูกวางบนโต๊ะ รู้ได้ทันทีว่า ต้องเป็นฝีมือบัดดี้แน่ๆ แต่เป็นบัดดี้ตัวจริงหรือตัวปลอมนั่นอีกเรื่องนึง .. มีส่งเมล์ขอบคุณ โต้ตอบ น้อยอกน้อยใจบัดดี้กันเป็นระยะๆ  .. ไม่ได้เล่นแล้วให้ของกันอย่างเดียว ยังมีการใส่ใจดูแลและช่วยเหลือกันระหว่างวันเวลาที่ทำงานอีก แล้วก็แซวกันว่า เพราะเป็นบัดดี้กันไง .. บรรยากาศครื้นเครงดีไม่หยอก    

วันเฉลยบัดดี้เราต่างเตรียมของขวัญไว้คนละ 2 ชิ้นค่ะ .. 1 ชิ้นให้กับบัดดี้ที่เราดูแล และคิดว่าน่าจะถูกใจเค้า เพราะได้รู้จักรู้ใจกันมากขึ้น   อีก 1 ชิ้นสำหรับขอบคุณคนที่เราเป็นบัดดี้เค้า ขอบคุณที่เค้าใส่ใจดูแลเรามาตลอดช่วงเวลาที่เล่นเกมบัดดี้กัน .. ของขวัญไม่กำหนดขึ้นต่ำของราคา ..แซวๆ กันว่า ถ้าบัดดี้ดูแลไม่ดี ก็พิจารณากันได้จากของขวัญที่ขอบคุณนั่นเลยแล้วกัน ..
.. ในวันที่เฉลยบัดดี้ ฉันเองก็ทายบัดดี้ของฉันไม่ถูกหรอก และบัดดี้ฉันก็ทายไม่ถูกเหมือนกันว่าฉันเป็นบัดดี้เค้า .. โดนลงโทษค่ะ สนุกสนานเฮฮากันไป ..

ปีนี้บัดดี้ได้เริ่มแล้วอีกครั้ง  เริ่มตั้งแต่เดือนตุลา' เช่นเคย ..
กำหนดวันเฉลยบัดดี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว .. ไปเที่ยวด้วยกันที่เดิมซะอีก ในสัปดาห์แรกของปีใหม่นู้น  เป็นเพราะสถานที่สวยด้วยละมั้ง .. หลายคนติดใจและอยากไปที่นั่นอีกครั้ง ..  " อมาดาด - จ.กาญจนบุรี " 

ฉันยินดีและเต็มใจที่จะเล่นกับเพื่อนและน้องๆ เหมือนเดิม บัดดี้ครั้งนี้มันไม่ได้มาจากการคิดที่แอบแฝงไว้ด้วยอุบายเล็กๆ อย่างปีก่อน .. ฉันว่าทีมเป็นทีมตั้งแต่ปีที่แล้วนั่นแล้ว น้องๆ ยังช่วยเหลือกันและกัน รักใคร่กันดี สมอย่างที่พวกพี่หวังและเฝ้ามอง .. ฉันเป็นอีกคนที่แอบดีใจ รู้สึกยินดีที่เป็นอย่างนั้น ฉันรักพวกน้องๆ นะ ฉันค่อนข้างโชคดีที่ได้เพื่อนร่วมงานที่นอกจากดีเรื่องงานแล้ว นิสัยส่วนตัวแต่ละคนยังน่ารักดีอีกต่างหาก  อยากให้เป็นอย่างนี้ไปนานๆ ..

.

หลายๆ ครั้งที่เหนื่อยๆ เบื่อๆ กับตัวงานและงานหนักๆ คนที่อยู่รอบตัวฉันนี่แหละ .. ช่วยเยียวยาอาการเนือยๆ ได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อเย็นวันศุกร์ฉันซื้อโคมไฟรูปหมูสีชมพูเล็กๆ มาค่ะ .. ฉันรู้ว่าบัดดี้ของฉันชอบตุ๊กตาหมูมากและชอบทุกอย่างที่เป็นรูปหมูๆ  ช่างผิดกับฉันเลยนะ ฉันชื่อหมูก็จริง ใครๆ ก็คิดว่าฉันจะชอบตุ๊กตาหรือของสะสมแบบหมูๆ ไปด้วย แต่เปล่าเลย ฉันไม่ชอบของหมูๆ แต่ตอนนี้มีตุ๊กตาหมูหลายชิ้นแล้ว ได้จากเพือนบ้าง น้องๆ บ้างที่คิดว่าฉันชอบเพราะตรงกับชื่อ . . .  ฉันลองเปิดเช็คโคมไฟเล็กๆ นี่ดู  ลองเอาไปวางไว้ที่หัวเตียง  แสงสว่างเล็กๆ ใช้วางที่หัวเตียงกำลังเหมาะเชียว น่ารักดีด้วยแฮะ!!  กำลังคิดว่าความตั้งใจจะเอาไปให้บัดดี้ .. โคมไฟหมูสีชมพูตัวนี้มันจะถึงมือบัดดี้ไหมนะ  ^^

 ..  

.

คุณเคยเล่นบัดดี้กันไหมคะ
ฉันหละชอบจังค่ะ .. ฉันว่าสนุกและมีความสุขดีนะ  เรื่องเล็กๆ แต่น่ารักดีอ๊ะ