.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

ชีวิตมีหลายสิ่งที่ควรจะคิดถึงทั้งอดีต ปัจจุบัน และเผื่อไปถึงอนาคต
หนึ่งในนั้นที่สำคัญกับใจเราเองและใจคนอื่น คือ การแบ่งปัน

วันหนึ่ง ๆ ที่ผ่านไป ..
วันเวลาล่วงไปข้างหน้าไม่เคยย้อนหรือถอยกลับ ..สิ่งที่ยังคงมีอยู่คือ ความทรงจำ ให้นึกถึงด้วยความรัก ความผูกพัน หรืออะไรต่อมิอะไรที่ใครต่อใครต่างมีเหตุผลในการย้อนกลับไปในหลายเรื่องราวของวันวาน

โอกาสธรรมดาที่ประจวบเหมาะได้พบกันกับเพื่อนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มเดิมเมื่อวานนี้
อาหารมื้อค่ำที่กำลังช่วยกันคลุกปรุงอยู่ในครัว การจัดเตรียมสถานที่ตรงสนามหญ้าข้างนอกตัวบ้านก็ถูกจัดไปพร้อมๆ กัน ระหว่างคนที่ถนัดทำครัวก็ทำกันไปและคนถนัดตกแต่ง ตระเตรียมพื้นที่ก็จัดไปเช่นกัน .. ไม่ต้องสงสัยฉันเลือกส่วนที่อยู่นอกครัวเสมอ หากจะให้อาหารมื้อนั้นๆ เอร็ดอร่อย อย่างที่ควรจะเป็น .. ฉันและพี่อีกคนช่วยกันจัดโต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้จัดวางแจกันดอกไม้ จุดเทียนหอม และน้ำมันหอมระเหย เสียงเพลงทำนองเบาสบายลอยมาจากในบ้าน เพียงแค่ให้ได้ยินถึงสนามข้างบ้านพอเป็นบรรยากาศดีๆของอาหารค่ำ เคล้าเสียงเพลง และสายลมนอกตัวบ้านโดยไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้เพื่อนบ้านที่น่ารักและอยู่กันมานาน ..

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เจอกัน .. เป็นคำถามที่พี่อีกคนเปรยขึ้น
ก็นานแล้วนะพี่ คิดว่าก่อนปีใหม่ละ .. ฉันตอบอย่างนั้น
เพราะปีใหม่ยังนัดๆ กันว่าจะมาเจอกัน แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เจอน่ะ ..
.. มันต้องนัดอย่างนี้สิ ปุ๊ปปั๊บถาม ได้เจอเลยเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในวันที่ไปทำงานวันเสาร์ครึ่งวัน และหลังจากตระเวนอยู่นอกบ้านสักพัก ..
.. อยู่ไหน ?
๐> เพิ่งถึงบ้าน แปีปเดียวนี่เอง
.. ว่างไหม มาเจอกันหน่อยไหม ?
๐> ได้ เดี๋ยวตามไปนะพี่
ใคร ? อารมณ์ไหนกันเนี่ย!แต่ฉันน่ะ อารมณ์คิดถึงและก็ว่างอยู่พอดี ..เจอกัน ไปได้อยู่แล้ว ..

เพื่อนกันมันต้องอัพเดจชีวิตของกันและกัน .. พี่คนนึงพูดอย่างนั้น
ในความหมายที่ไม่ใช่ว่าจะไถ่ถามเรื่อง ทำงานอะไร ตำแหน่งอะไร เงินเดือนแค่ไหนแล้ว ..

แค่ได้คุย ได้เห็นหน้ากันบ้าง แค่ได้รู้ว่า ยังมีความสุขดีใช่ไหม ?.. แค่นั้น !!!
แ ต่ เ ป็ น แ ค่ นั้ น
ที่ ไ ม่ ใ ช่ แ ค่ นั้ น .. มันมากกว่าในความรู้สึกนึกคิด ..
การแบ่งปันมันเกิดขึ้นด้วย ได้แบ่งปัน แลกเปลี่ยน ทั้งความรู้สึก ความคิด และยิ่งผูกความสัมพันธ์

พี่อีก 2 คนเพิ่งรู้ว่าฉันเขียนบลอค
ตอนที่ฉันบอกว่า คราวที่แล้วที่เจอกัน น่าจะก่อนปีใหม่ วันไหน เดือนไหน เดี๋ยวจะไปดูที่บันทึกไว้สักหน่อย.. พี่อีกคนว่า.. เออ ไอ่นี่มันชอบขีดๆ เขียน ๆ
๐> เอิ๊กกกกก ไม่ได้เขียนไดอารี่มานานแล้วละพี่ ตอนนี้เขียนมันในบลอคออนไลน์เลย
.. พี่คนนึงตกใจ แกเขียนบลอคด้วยหรอ(( เพราะบลอคนี่ออนไลน์ มันสาธารณะกว่าไดอารี่ส่วนตัว )) ..แล้วแกเขียนเรื่องที่มาเจอะเจอกันเมื่อคราวก่อนด้วยนี่นะ เขียนว่ายังไงฟ่ะ
๐>ก็เรื่องของเวลาที่มันคัดกรองความเป็นเพื่อนยังที่มีอยู่ ทำนองนั้นหละ (( เรื่องราวเมื่อครั้งก่อนที่เขียน- เพื่อนกัน -)) คราวนี้ฉันก็ขอบันทึกไว้อีก มันเป็นความทรงจำที่ดีอย่างนึงของฉันนี่นา
เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน / บอย โกสิยพงษ์

ทำไมบางคนที่เกิดมาจึงมีวันเวลาดีดี
และทำไมบางคนยังคงวนเวียนหาทางไม่เจอสักที
ในเมื่อโลกมันเป็นแบบนี้

เมื่อมีคนได้ในสิ่งหนึ่ง ก็ต้องมีคนเสีย อีกสิ่งหนึ่ง
ไม่มีคนไหน ที่ไม่เคยเสียอะไรเลยสักที

เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน ก็เป็นเพราะไม่มีใครจะดีพร้อมได้ดังฝันไปทุกที่
เหตุผลที่เธอควรจับมือฉัน เพื่อแบ่งสุขทุกข์ เหล่านั้นที่เรามี
เหตุผลที่ทุกหัวใจ ควรเปิดใจให้กันวันนี้ เพราะวันพรุ่งนี้ที่ดี มีจริงๆ

ความจริงคนเราเกิดมาเพื่อจะแบ่งวันเวลาร่วมกัน
ความจริงคนเรานั้น เกี่ยวพันแม้ไม่เคยพบเจอ
ไม่ต่างกับฉันและเธอ

เมื่อมีคนให้ในสิ่งหนึ่ง ก็จะมีคนรับอีกสิ่งหนึ่ง
จะดีไหม ถ้าใจของเราให้ กันวันนี้

เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน ก็เป็นเพราะไม่มีใครจะดีพร้อมได้ดังฝันไปทุกที่
เหตุผลที่เธอควรจับมือฉัน เพื่อแบ่งสุขทุกข์ เหล่านั้นที่เรามี
เหตุผลที่ทุกหัวใจ ควรเปิดใจให้กันวันนี้ เพราะวันพรุ่งนี้ที่ดี มีจริงๆ

เมื่อมีคนได้ในสิ่งหนึ่ง ก็ต้องมีคนเสียอีกสิ่งหนึ่ง
จะดีไหม ถ้าใจของเราให้ กันวันนี้

เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน ก็เป็นเพราะไม่มีใครจะดีพร้อมได้ดังฝันไปทุกที่
เหตุผลที่เธอควรจับมือฉัน เพื่อแบ่งสุขทุกข์ เหล่านั้นที่เรามี
เหตุผลที่ทุกหัวใจ ควรเปิดใจให้กันวันนี้ เพราะวันพรุ่งนี้ที่ดี มีจริงๆ