.. ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

:: โลกที่สวยงาม~ลำดวน ::

สิ่งสวยงามบนโลกใบนี้
กับ
ชีวิตคนๆหนึ่ง .. มีอยู่มากมาย
จังหวะชีวิต .. ความสวยงามที่ได้รับก็แตกต่าง
ความสุขเล็กๆในแต่ละวัน .. โลกที่มองก็สวยงาม

ช่วงสัปดาห์ก่อนได้มีโอกาสเจอะเจอ คนที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานแล้ว .. เจอกันครั้งแรกเมื่อราว 5 ปีก่อน . . .คนที่ได้รู้จักระหว่างการเดินทาง ครั้งที่ฉันเดินทาง และมีจุดหมายปลายทางอยู่ ที่เมืองดุสเซลดอร์ฟ ประเทศเยอรมัน ฉันต้องต่อเครื่องอีกทอดนึงจากอิสตัลบูล ถึง ดุสเซลดอร์ฟ ..
.. ถ้านั่งเครื่อง เวลานั่งคนเดียว ที่นั่งที่เลือก คือ ริมหน้าต่าง
.. เพราะฉันไม่ชอบเดินเข้าห้องน้ำ ระหว่างการเดินทาง ระหว่างอยู่บนเครื่องบิน
.. ฉะนั้นเป็นการดี ที่จะนั่งที่นั่งริมหน้าต่างอย่างนั้น เพราะสะดวกในการหลับเป็นที่สุด

หนุ่มต่างชาติคนนึง วัยทำงานมีอายุมากกว่าฉันไม่เกิน 5 ปีแน่นอน ฉันประมาณเอา .. เค้ามองเลขที่นั่งด้านบน และมองมาที่ฉัน พร้อมกับยิ้มและทักทายหลังจากแน่ใจว่า ที่นั่งเค้าอยู่ตรงหน้านั่นจริงๆ .. ฉันยิ้มตอบเค้านั่งถัดจากที่นั่งริมหน้าต่างข้างๆ ฉันนั่นละ ..
.. ด้วยความช่างคุย ชวนถามโน่นนี่ ความตั้งใจที่จะหลับยาวของฉันล้มเหลว เพราะเพื่อนใหม่คนนี้ชวนคุยตลอดเส้นทาง ก่อนเครื่องบินจะร่อนลงเมืองปลายทางที่ดุสเซลดอร์ฟ ..ฉันให้ของที่ระลึกเค้าไว้ชิ้นนึง เหรียญ 1 เหรียญ .. เงินบาทบ้านเรานี่ละ จำได้ว่าเป็นเหรียญ 5 บาท .. ฉันบอกว่า สักวันเธอคงมีโอกาสไปบ้านฉันนะ .. แล้วเค้าก็แลกเปลี่ยนเป็นแบงค์สีม่วงเงินสกุลบ้านเค้า เป็นของที่ระลึกเช่นกัน ..ตอนแรกตกใจเหมือนกัน เงินตุรกีที่ไม่เคยเห็น ทำไมมันเลขหลักศูนย์เยอะอย่างนั้นหละ ..
ก่อนแยกย้ายกันที่สนามบินดุสเซลดอร์ฟ เราแลกเปลี่ยนนามบัตรกัน ซึ่งมีอีเมล์แอดเดส อยู่ในนั้น ..เค้าเป็นหนุ่มตุรกี ที่ทำงานในบริษัทเกี่ยวกับสิ่งทอ อยู่ที่เยอรมันมานานกว่า 2 ปี .. วันผ่าน ปีผ่าน.. แต่ละปี ยังมีตัวอักษรทักทายกันบ้างเป็นครั้งคราว ส่งความปรารถนาดี พร้อมอิเลคโทรนิคการ์ด ในวันคริสมาสต์ ปีใหม่สม่ำเสมอ..

คราวนี้เป็นครั้งแรกที่เพื่อนคนนี้ได้เดินทางมาบ้านเมืองของฉัน.. ตอนที่เจอะเจอกัน เค้าบอกว่า เหรียญสกุลเงินบาทของฉันที่เคยให้ไว้เมื่อ 5 ปีก่อน เค้ายังเก็บอยู่เลย .. แล้ววันนี้เค้าก็มีโอกาสได้มาจริงๆ น่ายินดีที่ได้เจอกันอีก และฉันก็ยินดีที่ได้เจอกันอีกเช่นกัน

รู้จักกันมาจนป่านนี้ .. เพื่อนคนที่ฉันได้เจอบนเครื่องบินระหว่างการเดินทาง .มันน่าทึ่งสำหรับฉันเหมือนกันนะ ..

โชคชะตา .. เป็นอย่างนึงที่ทำให้เราได้พบเจอสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้หลายอย่าง .. สำหรับฉันก็ถือว่าโชคชะตาเป็นสิ่งที่น่าทึ่งอย่างหนึ่ง . สิ่งต่างๆ ที่วนเวียนมาในชีวิตเรา ใครๆ ก็ตามที่เข้ามาในชีวิตเรา หรือไม่น่าจะมีอะไรทำให้วนเวียนมาได้เจอะเจอกันและกันได้ .. แต่มันก็ยังเป็นไปได้อย่างน่าอัศจรรย์และไม่น่าเชื่อด้วยซ้ำ .. .. จะว่าไปแล้วตัวอักษรที่คุยๆ กันอยู่นี้ ก็เป็นสิ่งแปลกอีกอย่างนึง เหมือนโชคชะตาที่ทำให้เราๆ วนเวียนมาพบกัน ผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็กนี่ .. เทคโนโลยีที่เปลี่ยนไป ทำให้โลกเปลี่ยนไป ให้ได้ใกล้กันยิ่งขึ้น เหมือนว่าโลกแคบลงๆ ทุกวันๆ

ตอนนี้เพื่อนของฉันเดินทางกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพแล้ว .. เค้าว่าครั้งนึง ฉันน่าจะมีโอกาสไปเที่ยวบ้านเค้าบ้าง .. อืมม " ตุรกี " .. จริงๆ แล้วประเทศนี้ไม่ได้จัดอยู่ประเทศในฝันที่ครั้งหนึ่งฉันอยากจะไปเที่ยวสักครั้งเลย .. (( ที่ไม่ใช่แค่รอต่อเครื่อง แบบคราวก่อนโน้น )) .. แต่มันอาจจะมีโอกาสได้ไปเยือนสักครั้งบ้างหละ .. เพื่อนใหม่คนนี้บอกว่าฉันเป็นเพื่อนเค้านิ .. เค้ายินดีและรอต้อนรับในฐานะเจ้าบ้านบ้างแล้ว ..