..ทุกทุกวัน ค่อยค่อยเดิน ~☆

เจ้าชายน้อย (ของฉัน) ..

เล่มนี้อยู่กันมานานแล้วค่ะ ปกหนังสือด้านใน ซึ่งแต่ก่อนมักจะเขียนวันที่ซื้อ และชื่อเจ้าของหนังสือไว้เสมอ.. 2 มกราคม 2538 .. ตั้งแต่เจ้าชายน้อยเล่มนี้ราคา 48 บาท
.. หนังสือเล่มโปรดที่มักจะหยิบมาอ่านมากกว่าเล่มอื่นๆ ที่มีอยู่จำไม่ได้ว่าบ่อยแค่ไหน แต่น่าจะมากกว่า 15 ครั้งเป็นแน่ ... มีคนเคยบอกไว้ว่า อ่านเจ้าชายน้อยแต่ละครั้ง ในเวลาที่แตกต่างกัน จะได้มุมมองจากหนังสือเล่มนี้ต่างกันไป ซึ่งมักจะเพิ่มขึ้นๆด้วย.. เห็นด้วยกับสิ่งที่ได้ยินนี้นะคะ ... ฉันรักเจ้าชายน้อย ...

หลายๆ คนได้อ่านเจ้าชายน้อยนะคะ และมักมีหนังสือเล่มนี้อยู่ในครอบครอง ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก ที่หนังสือเล่มนี้ จะเป็นหนังสือเล่มโปรดของหลายคนด้วยเช่นกัน ..

วันนี้รู้สึกบางอย่าง.... เกี่ยวกับความสัมพันธ์.. การเอาใจใส่ การใส่ใจกับบางสิ่ง ของแต่ละคน ที่ไม่เหมือนกัน ความรับผิดชอบต่อสิ่งนึงสิ่งใด ..

คราวนี้อยากอ่าน ๐ บทที่ 21 ๐ เป็นพิเศษค่ะ ..
...............................................................................................................................

สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งปรากฎตัวขึ้น
- สวัสดี สุนัขจิ้งจอกทัก
- สวัสดี เจ้าชายน้อยตอบอย่างสุภาพ เขามองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นอะไรเลย
- ฉันอยู่ตรงนี้ เจ้าของเสียงตอบออกมาจากใต้ต้นแอ็ปเปิ้ล
- เธอคือใคร เจ้าชายน้อยถาม เธอสวยมากนะ ...
- ฉันคือสุนัขจิ้งจอก สุนัขจิ้งจอกตอบ
- มาเล่นกันเถอะ ฉันเหงามาก เจ้าชายน้อยชวน
- ฉันเล่นกับเธอไม่ได้หรอก ฉันยังไม่ได้ถูกฝึกให้เชื่องเลย สุนัขจิ้งจอกตอบ
- อา ... ขอโทษนะ เจ้าชายน้อยขัดจังหวะ แต่หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถามว่า
- " ฝึกให้เชื่อง " หมายความว่าอย่างไร
- เธอคงไม่ใช่คนที่นี่ เธอกำลังตามหาอะไรหรือ
- ฉันกำลังหาพวกมนุษย์ " ฝึกให้เชื่อง" แปลว่าอะไร เจ้าชายน้อยถาม
...
......
...
- มันเป็นสิ่งซึ่งมักจะถูกหลงลืม มันคือการ " สร้างความผูกพัน " สุนัขจิ้งจอกตอบ
- สร้างความผูกพันหรือ
- ใช่แล้ว สำหรับฉันเธอเป็นเพียงเด็กชายเล็กๆ เหมือนเด็กอื่นๆ เป็นร้อยเป็นพันฉันไม่ต้องการเธอ เธอก็ไม่ต้องการฉันเหมือนกัน และสำหรับเธอ ฉันก็เหมือนสุนัขจิ้งจอกอื่นๆ นับร้อยนับพันนั่น แต่ถ้าเธอฝึกให้ฉันเชื่อง เราก็จะต้องการกันและกัน เธอจะเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับฉัน และฉันก็จะเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับเธอ .. สุนัขจิ้งจอกกล่าว
- ฉันเริ่มจะเข้าใจแล้วมีดอกไม้ดอกหนึ่ง ฉันคิดว่าเธอได้สร้างความผูกพันกับฉันเจ้าชายน้อยกล่าว
- อาจเป็นไปได้ คนเรามีทัศนะต่อโลกได้หลายๆ แบบ สุนัขจิ้งจอกพูด
...
.......
...

- เราจะรู้จักกันเฉพาะกับสิ่งที่เรามีความสัมพันธ์ด้วยเท่านั้น พวกมนุษย์ไม่มีเวลาจะไปทำความรู้จักกับอะไร เขาซื้อของจากพ่อค้า แต่เขายังไม่มีพ่อค้าขายเพื่อน พวกมนุษย์ก็เลยยังไม่มีเพื่อน ถ้าเธอต้องการเพื่อน ฝึกฉันให้เชื่องสิ สุนัขจิ้งจอกกล่าว
- แล้วจะต้องทำอย่างไรบ้างล่ะ เจ้าชายน้อยถาม
- เธอจะต้องอดทนให้มาก ขั้นแรกเธอต้องนั่งให้ห่างฉันเล็กน้อยอย่างที่กำลังนั่งอยู่ตอนนี้นี้แหละ ฉันจะมองเธอด้วยหางตา แต่เธออย่าเพิ่งพูดอะไรนะ เพราะภาษา คือ บ่อเกิดแห่งความเข้าใจผิด แล้วแต่ละวันเธอก็ค่อยๆ ขยับเข้ามาเรื่อยๆ สุนัขจิ้งจอกตอบ
วันรุ่งขึ้นเจ้าชายน้อยก็กลับมาอีก
- มันจะเกิดผลกว่านี้ ถ้าเธอจะมาในเวลาเดียวกันทุกวัน สุนัขจิ้งจอกบอก อย่างเช่นถ้าเธอมาตอนสี่โมงเย็น พอบ่ายสามโมงฉันก็จะเริ่มมีความสุข ยิ่งเวลากระชั้นเข้ามาฉันก็ยิ่งมีความสุข พอใกล้สี่โมงเย็นฉันจะกระสับกระส่าย และกระวนกระวายใจ แล้วฉันก็จะรู้ค่าแห่งความสุข แต่ถ้าเธอมาไม่ตรงเวลา ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะเตรียมใจไว้ตั้งแต่เมื่อไร มันเป็นเรื่องของประเพณี สุนัขจิ้งจอกกล่าว
- ประเพณี คืออะไร เจ้าชายน้อยถาม
- มันคือเรื่องที่มักถูกละลืม สุนัขจิ้งจอกกล่าว มันเป็นวันที่พิเศษกว่าวันอื่นๆ เป็นชั่วโมงที่พิเศษกว่าชั่วโมงอื่นๆ
...
......
...

- ลาก่อน สุนัขจิ้งจอกพูด
- ลาก่อน และนี่คือความลับของฉัน มันเป็นเรื่องธรรมดามาก
เราจะเห็นอะไรได้เพียงด้วยหัวใจเท่านั้น สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยตา
- -สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยตา เจ้าชายน้อยพูดซ้ำ เพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ - -
- เวลาที่เธอเสียให้ดอกกุหลาบของเธอ ทำให้ดอกกุหลาบนั้นทวีความสำคัญ
- เวลาที่ฉันเสียให้ดอกกุหลาบของฉัน .. เจ้าชายน้อยทวนคำ
- ผู้คนมักจะลืมสัจจะอันนี้ แต่เธอจะต้องไม่ลืม
เธอจะต้องรับผิดชอบดอกกุหลาบของเธอ
- " ฉันจะต้องรับผิดชอบดอกกุหลาบของฉัน "
.. เจ้าชายน้อยพูดซ้ำเพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ ..

............................................................................................................

.

- เมื่อคุณแหงนมองท้องฟ้าในเวลากลางคืน เพราะผมกำลังหัวเราะอยู่บนดวงดาวดวงหนึ่งในหลายๆ ดวงเหล่านั้น

- ... คุณคลายโศกเศร้า ( คนเราสามารถปลอบใจตัวเองได้เสมอ)