คนเล่นเกม

posted on 30 Jul 2006 23:13 by moodee

วันนี้เล่นเกมตลอดทั้งบ่ายเลยค่ะ กว่าจะเล่นผ่านอุปสรรคด่านนี้ได้สักที
ด่านอุปสรรคที่ว่านี้ เล่นมาหลายรอบแล้วล่ะค่ะ เกินกว่า 15 รอบมั้ง ต้องได้คะแนนขั้นต่ำเป็น B+ ถึงจะผ่านค่ะ .. แฮะๆ เพิ่งผ่านวันนี้เอง ..

ตอนนี้เล่นเกมบนหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ 2 แบบค่ะ สนุกดีนะคะ คลายเครียดไปอีกแบบ ไม่ติดเกมหรอกค่ะ .. คิดว่าถ้าติดน่าจะต้องเล่นทุกวันแน่ๆ ส่วนมากจะเล่นวันหยุดสุดสัปดาห์ค่ะ ได้มุมมองอะไรๆ ด้วยนะคะ เทียบกับชีวิตและสังคม ที่เราเห็นๆ กันนอกจอนี่

เกมนึงเป็นเกมออนไลน์ค่ะ ส่วนมากจะเป็นเด็กเล่นนะคะ อายุ 15 ขึ้นไป เพราะต้องลงเลขที่บัตรประชาชนตอนลงทะเบียนเล่นด้วย .. ถ้าอายุยังไม่ 18 ปี (ถ้าจำไม่ผิด) จะเล่นได้แค่ 4 ทุ่มค่ะ ระบบจะล็อคชื่อนั้นไม่อนุญาติให้เด็กเล่นดึกกว่านั้น .. ฉะนั้นเวลาเรากลับจากทำงาน จะไม่ค่อยเข้าไปเล่นเกมนี้ ไม่สนุกค่ะ เพราะคนเล่นน้อย ถ้าไม่ได้เข้าไปเล่นด่านเดียวกัน ก็จะไม่ผ่าน

.. เป็นเพราะเกมมีแบ่งระดับ แบ่งชั้นปีของตัวละคร มีเสื้อผ้าสวยๆ ของแต่งตัว มีอาวุธ มีเครื่องป้องกัน สำหรับการต่อสู้ และเพิ่มความสามารถตัวละครในเกม ต้องเล่นให้ผ่านอุปสรรคแต่ละด่าน แข่งกับเวลาด้วย .. ยิ่งเล่นด่านสูงขึ้นจะยาก ไม่สามารถผ่านได้ง่ายๆ คนเดียว ต้องเล่นกัน 2 คนขึ้นไป หรือหลายๆ คน เพื่อให้ผ่านอุปสรรคเรื่องนั้นให้ได้และเร็วๆ

เราได้เห็น .. คนเล่นเกม .. ที่ไม่รู้จักกัน
๐ ช่วยเหลือกัน เพื่อในอีกคนผ่านอุปสรรคที่เจอนั้นไปได้พร้อมๆ กัน
๐ บางคนยอมเสียเวลาที่จะอยู่ในด่านนั้นต่อ ทั้งๆ ที่เค้าได้คะแนนตามกำหนดแล้ว เพื่อช่วยคนที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์ อยู่เล่นเป็นกำลังเสริมจนกว่าคนที่เล่นอยู่ตอนนั้นผ่านเกณฑ์ หากคนที่ยังไม่ผ่านจะสู้ต่อ .. แทนที่เค้าจะไปแก้อุปสรรคอื่นที่สูงกว่าเดิม เพื่อจะได้เลื่อนขั้นเร็วขึ้น
๐ แต่ก็มีอีกหลายคน ที่เข้ามาเล่นพร้อมกัน แต่พอตัวเองได้คะแนนตามเกณฑ์เรียบร้อย ก็ไปเลย

.. ไม่แปลกนะคะว่ามั๊ย ? สังคมทุกวันนี้ ก็มีให้เห็นกันแบบนี้ ยังมีคนที่มีน้ำใจช่วยเหลือ
คนอื่นๆ ทั้งที่ไม่รู้จักอยู่ .. แต่ก็ยังมีให้เห็นแบบที่ไม่ช่วยเหลือใคร แค่ตัวฉันเท่านั้นพอ .. แรงกว่านั้นจะเป็นคนแบบที่ว่า " เอาแต่ได้ " แบบสุดท้ายนี่ รู้สึกว่าจะเยอะขึ้นด้วยซ้ำ

.. โลกของความเป็นจริง ไม่ใช่เกมคอมพิวเตอร์ เจอคนแบบหลังนี้มากๆ เข้า แย่เหมือนกันนะ
.............................................

อีกเกมนึง จริงๆ ไม่เชิงจะเป็นเกมเท่าไหร่หรอกค่ะ ถือเป็นงานอดิเรกของสมาชิกที่เล่นเวปนี้ .. เค้าให้เลือกตัวละครเป็นสัตว์เลี้ยงของตัวเอง มีพัฒนาการการเติบโต ให้อาหารจากการลดมูลค่าของที่เรามีอยู่ .. มีอาวุธ มีเสื้อเกราะ ถ้าจะเอาสัตว์เลี้ยงไปเข้าสนามต่อสู้ ชนะ / แพ้ เป็นสถิติ และ ได้รางวัล ..

สัตว์เลี้ยงเราอยู่ระดับ 3 เอาสัตว์เลี้ยงมาโชว์ด้วยค่ะ นี่งัย ...

มีเสื้อเกราะและอาวุธของระดับ 5 ใช้อยู่ ( เพื่อนให้มาน่ะค่ะ ) .. เพราะเพื่อนอยู่ระดับสูงกว่านี้เยอะแล้ว ตั้งแต่เลือกมาเลี้ยงไว้ ก็ดูน่ารักดี แรกๆ ไม่เคยเอาไปประลองต่อสู้หรอกค่ะ .. กลัวว่าจะโดนตี แพ้ซะป่าวๆ

ด้วยความอยากลอง เลยเข้าสนามประลองดูสักที .. เลือกสัตว์เลี้ยงของใครก็ได้ มาเป็นคู่ต่อสู้... มี 3 คำสั่ง ให้เลือกใช้ค่ะ คือ โจมตี หนี หรือ ฆ่าตัวตาย .. ถ้าคู่ต่อสู้มาแล้ว ก็ต้องโจมตีสิ ไม่หนีอยู่แล้ว ..
ถ้าไม่เจ๋งจริงๆ อย่าเลือกหัวแถว ให้เจ็บตัว .. เราเลือกจากปลายแถวค่ะ .. เลือกมาตัวแรก โจมตีทีเดียว ชนะเลย ง่ายจริงๆ นั่นเพราะเรามีอาวุธ และเครื่องป้องกันระดับ 5 อยู่นี่ .. ลองเลือก ขยับจากปลายแถวดูบ้าง คิดว่าระดับ 3 พอๆกัน และระดับที่สูงกว่านี้หน่อย ให้สมน้ำสมเนื้อ .. แรกๆ ก็ชนะ ถึงจะไม่เร็วหรือง่ายนัก .. พอโดนจับคู่กับระดับที่สูงกว่าเรามากๆ กดโจมตีครั้งเดียว จอดเลย แพ้เร็วมาก ..ตอนนี้สถิติการแพ้มากกว่าการชนะซะแล้วเคยแพ้แบบ " สถานะบาดเจ็บ " ต้องพักการเล่น 1 ชั่วโมง เล่นต่อไม่ได้ ..

.. นึกถึงอะไรรู้มั๊ยคะ ? ปลาใหญ่กินปลาเล็กค่ะ .. ถ้าปลาเล็กเลือกน้ำที่อยู่ไม่ได้ ต้องเป็นเหยื่อของปลาใหญ่เสมอ .. ปลาเล็กจะทำอะไรได้ ? หรือได้แค่ไหน ? แล้วถ้าปลาใหญ่ต้องมีชีวิตอยู่ เหยื่อรอบตัว พวกปลาเล็กทั้งหลาย ก็คืออาหารดีๆ นี่เอง ..
.
..
เราไม่ได้เครียดไปกับเกมหรอกนะ .. เวลาเล่นน่ะสนุกดีออก คลิกเม้าส์ ตีกระจุยเลยล่ะค่ะ เล่นไปตามเกม .. ก็เกมคอมพิวเตอร์นิค่ะ

ถ้าเรื่องจริงๆ บนโลกแห่งความเป็นจริงนี้ .. เราไม่ชอบเล่นเกมกับใคร .. ไม่ชอบอยู่ในเกมของใครซะด้วยสิ และรู้สึกหมดศรัทธา กับใครก็ตาม ที่คิดว่าตัวเขา เป็นคนบังคับหมากเกมนั้น เกมนี้อยู่

.

จบซะดื้อๆ..\('-' )/

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ดีนะคะที่นำเกมในโลกไซเบอร์มาวิเคราะห์กับโลกในความเป็นจริง

มองอะไรในโลกความเป็นจริงได้ในแง่มุมต่างๆ

ฝันดีนะคะ

#1 By P.Pu on 2006-07-30 23:23

เคยนึกขำกับเด็กสองคน
ในร้านเน็ตแห่งหนึ่ง
เด็กสองคนสักประมาณป.6
เขายุ่งๆกับการสมัครเกมส์ออนไลน์
แต่ทำอยู่นาน
คนหนึ่งสำเร็จอีกคนไม่สำเร็จ
คือก็เขาเดาเลขประจำตัวประชาชนนะครับ
เขาคีย์มั่วๆคนแรกทำได้
อีกคนคีย์เท่าไรก็ไม่ได้
เค้าหันมาขอเลขรหัสเรา
เราก็บอกจำไม่ได้
แต่สุดท้ายก็เอาเลขใน้องเค้า
แต่เป็นเลขของใครไม่รู้เหมือนกัน
เดาเอาจากเลขเราแล้วเปลี่ยนเลขท้าย
สามหลักสุดท้าย
ก็ได้ เพราะฟลุคหรือเปล่าไม่รู้
แต่หลังจากนั้นก็ต้องมีลง
อีกเมล์ เราก็ต้องสอนสมัครเมล์อีก

หลังจากนั้น ถ้าเข้าไปร้านนั้นแล้วเจอ
เด็กสองคนนี้ มันจะเกรงใจเรามากเลย
ลองนึกภาพ อ้วนดำ กับเด็กผอมแฟนฉันสิ
ออกเกเรๆแบบเด็กๆนะ
แต่พอเห็นเราทีไรจะหลีกทางให้
พอเครื่องไม่ว่าง มันบอกพี่เล่นเครื่องนี้แทน
เดี๋ยวมันไปหาใหม่

นึกแล้วก็ขำทุกที...

#2 By อากาศกวี on 2006-07-31 07:52

นั่นสินะ ถ้าบนโลกแห่งความเป็นจริง เราต้องอยู่ในเกมส์ของใคร คงรู้สึกแย่อ่ะฮับ

#3 By zui ai yanchengxu on 2006-07-31 09:35

หลายคนว่า คนเล่นเกม มากนักไม่ดี
จะกลายเป็นคนชอบเอาชนะ และจะก้าวร้าวขึ้น
ไม่มีปฎิสัมพันธ์อันดี กับคนในโลกแห่งความเป็นจริง
...
ค่อนข้างเห็นด้วยส่วนนึงนะคะ
มองจากหลาน ลูกของพี่ชาย .. อายุ 7-8 ขวบ
เพราะมีคอมพิวเตอร์ของคุณพ่ออยู่ที่บ้าน
เพราะคุณพ่อก็เป็นนักเล่นเกมคอมพิวเตอร์ตัวยง
คุณลูกเลยโตมาพร้อมคอมพิวเตอร์ ไม่ชอบออกไปเล่น
สนามเด็กเล่นกับเด็กคนอื่นๆ ไม่ค่อยชอบเล่นกับคนเยอะๆ
.. เคยบอกพี่ชายเหมือนกันว่า เล่นเกมคอมพิวเตอร์มากเกินไปรึปล่าว
หัดให้เค้าไปขี่จักรยาน ว่ายน้ำ หรือไปวิ่งเล่นกับเพื่อนๆ รุ่นเดียวกันบ้าง
ดีกว่านะ
...

เด็กๆ ในเกมออนไลน์ที่เห็น และสังเกตุบ้างเล็กน้อย .. ก็สะท้อนนิสัย
ของคนเล่นได้พอสมควรนะคะ การช่างสังเกตุของเค้า การช่วยเหลือ
หรือมีน้ำใจกับคนอื่น ความมีมนุษย์สัมพันธ์ กับคนอื่นๆ .. เพียงแต่
มันเกิดขึ้นในจอคอมพิวเตอร์เท่านั้น
...

เรื่องดี - ไม่ดี มีอยู่ทุกที เพียงแต่เราจะเข้าไปคลุกคลีกับเรื่องไหน
ฝั่งไหนมากกว่ากัน ขึ้นอยู่กับตัวคนๆ นั้น จะรู้คิดและรู้ทำหล่ะมั้ง ..
.....

#4 By moodee on 2006-08-02 21:40

อั๋นแน่ ... พี่สาวผม แอบมาเล่นเกมส์ กิ้วๆ ...

#5 By กล้วยเน่า .. (58.9.201.104) on 2006-08-03 16:05

#6 By rafilmstruck on 2006-08-06 00:24